AHOANA NO ANDRAISAKO ANJARA MANOKANA AMIN’NY ASA FAMPIHAVANANA?

Manery fanapahan-kevitry ny sitrapo mandrakariva ny Filazantsaran’i Jesosy Kristy. Manaiky ny didim-pitsaran’Andriamanitra momba ny ota ao amin’ny Hazofijalian’i Kristy ve aho? Manana fahalianana kely indrindra amin’ny fahafatesan’i Jesosy ve aho? Te hampiraisina amin’ny fahafatesany ve aho, ka hovonoina tanteraka ny fahalianana rehetra amin’ny ota, amin’ny fanaon’izao tontolo izao, amin’ny tenako — mba hampiraisina tanteraka amin’i Jesosy ka ho simba ho an’ny zavatra hafa rehetra afa-tsy Izy? Ny tombontsoa lehibe amin’ny maha-mpianatra dia ny fahafahako misoratra anarana eo ambanin’ny Hazofijaliany, ary midika ho fahafatesana amin’ny ota izany. Mankanesa mitokana miaraka amin’i Jesosy ka lazao Aminy na hoe tsy tianao ho faty ao anatinao ny ota; na lazao Aminy kosa fa na inona na inona vidiny dia tianao ny hampiraisina amin’ny fahafatesany. Raha vao mifampiraharaha amim-pinoana matoky izay nataon’ny Tompontsika teo amin’ny Hazofijaliana ianao, dia tanteraka ny firaisana mihoatra ny voajanahary amin’ny fahafatesany, ary ho fantatrao amin’ny fahalalana mihoatra noho ny fahalalana fa niara-nohomboana tamin’i Kristy tamin’ny hazofijaliana ilay "olonao taloha". Ny porofo fa niara-nohomboana tamin’i Kristy tamin’ny hazofijaliana ilay olonao taloha dia ny fahamorana mahatalanjona izay anomezan’ny fiainan’Andriamanitra ao anatinao hery anao hankatò ny feon’i Jesosy Kristy.

Indraindray, dia avelan’ny Tompontsika ho hitantsika izay ho toetrantsika raha tsy teo Izy; manamarina izay nolazainy izany — "Raha tsy Izaho dia tsy mahay manao na inona na inona ianareo." Izany no mahatonga ny fanoloran-tena manokana, miredareda ho an’i Jesosy Tompo ho vatolampy fototry ny Kristianisma. Afangarontsika amin’ny fikasan’Andriamanitra tamin’ny fampidirany antsika tao ny hafaliana lalina tamin’ny nidirantsika voalohany tao amin’ny Fanjakana; ny fikasany tamin’ny fampidirany antsika tao dia ny hahatsapantsika izay rehetra dikan’ny firaisana amin’i Jesosy Kristy.