NY LALÀN’NY FIFANOHERANA
“Izay maharesy. . . .”
Apokalypsy 2:7
Tsy azo atao ny miaina tsy misy ady na eo amin’ny voary na eo amin’ny fahasoavana. Ny fifanoherana no fototry ny fiainana ara-batana, ara-tsaina, ara-pitondran-tena, ary ara-panahy. Izany no zava-misy miharihary eo amin’ny fiainana.
Ny fahasalamana dia fifandanjana eo amin’ny fiainana ara-batana sy ny voary ivelany, ary tsy voatazona izany raha tsy amin’ny alalan’ny tanjaka ampy ao anatiny hiatrehana ireo zavatra any ivelany. Natao hahafaty ahy ny zavatra rehetra ivelan’ny fiainako ara-batana. Ireo zavatra mampaharitra ny fiainako fony aho velona, no mandrava ahy rehefa maty aho. Raha manana hery ampy hiadiana aho, dia mamokatra ny fifandanjan’ny fahasalamana. Toy izany koa ny fiainana ara-tsaina. Raha te hihazona fiainana ara-tsaina mavitrika aho, dia tsy maintsy miady, ary amin’izany fomba izany no isehoan’ilay fifandanjana ara-tsaina antsoina hoe fisainana.
Toy izany koa eo amin’ny fitondran-tena. Fahavalon’ny hatsaran-toetra ato anatiko ny zavatra rehetra tsy manana ny toetran’ny hatsaran-toetra, ary miankina amin’ny haavon’ny fitondran-tenako ny handreseko sy hamokarako hatsaran-toetra na tsia. Raha vao miady aho, dia manana fitondran-tena amin’io lafiny io. Tsy misy olona manana hatsaran-toetra satria tsy afa-manoatra izy; azo amin’ny fiezahana ny hatsaran-toetra.
Ary toy izany koa eo amin’ny lafiny ara-panahy. Hoy Jesosy, "Eo amin’izao tontolo izao no hanananareo fahoriana," izany hoe, mitarika ho amin’ny faharavako ny zavatra rehetra tsy ara-panahy, nefa — "Matokia, Izaho efa naharesy izao tontolo izao." Tsy maintsy mianatra mandresy ireo zavatra manohitra ahy[1] aho, ary amin’izany fomba izany no hamokarako ny fifandanjan’ny fahamasinana; amin’izay dia lasa fifaliana ny miatrika fanoherana.
Ny fahamasinana dia ny fifandanjana eo amin’ny toe-panahy manjaka ato anatiko sy ny lalàn’Andriamanitra araka izay aseho ao amin’i Jesosy Kristy.