TSY AMIN’NY HERY NA AMIN’NY FAHEFANA
“Ary ny teniko sy ny toriteniko dia tsy tamin’ny teny mahasarika avy amin’ny fahendren’olombelona, fa tamin’ny fanehoana ny Fanahy sy ny hery.”
1Korintiana 2:4
Raha soloinao amin’ny fahalalanao mazava ny lalan’ny famonjena ny fitokiana amin’ny herin’ny Filazantsara rehefa mitory ny Filazantsara ianao, dia sakananao tsy ho tonga amin’ny Zava-misy ny olona. Tsy maintsy ataonao antoka fa raha manambara ny fahalalanao ny lalan’ny famonjena ianao, dia ny tenanao mihitsy no mamaka sy miorina amin’ny finoana an’Andriamanitra. Aza miantehitra na oviana na oviana amin’ny fahazavan’ny fanazavanao, fa rehefa manome fanazavana ianao dia ataovy azo antoka fa ianao no miantehitra amin’ny Fanahy Masina. Miantehera amin’ny fahazoana antoka ny herin’ny fanavotan’Andriamanitra, dia hamorona ny fiainany mihitsy ao amin’ny fanahy Izy.
Raha vao mamaka ao amin’ny Zava-misy ianao, dia tsy misy na inona na inona afaka hanozongozona anao. Raha ny fanandramana no iorenan’ny finoanao, dia mety hampikorontana izany finoana izany izay zavatra rehetra mitranga; nefa tsy misy na inona na inona afaka hampikorontana an’Andriamanitra na ny Zava-misy tsitoha momba ny Fanavotana; ampioreno amin’izany ny finoanao, dia ho voaro mandrakizay tahaka an’Andriamanitra ianao. Raha vao mifandray manokana amin’i Jesosy Kristy ianao, dia tsy ho voahozongozona intsony. Izany no dikan’ny fanamasinana. Maneho ny tsy fankasitrahany ny fanandraman’olombelona Andriamanitra rehefa manomboka mifikitra amin’ny fiheverana isika fa fanandramana fotsiny ny fanamasinana, ka manadino fa ny fanamasinana mihitsy dia tsy maintsy hamasinina (jereo Jaona 17:19). Tsy maintsy atolotro an’Andriamanitra amim-piniavana ny fiainako voamasina ho amin’ny fanompoana Azy, mba hahafahany mampiasa ahy ho tanany sy tongony.