NOHO NY FAHASOAVAN’ANDRIAMANITRA NO MAHA-IZAO AHY
“Tsy foana ny fahasoavany nomena ahy.”
1Korintiana 15:10
Fanevatevana ny Mpamorona ny fomba iresahantsika mandrakariva ny tsy fahafahantsika. Ny fitarainana noho ny tsy fahaizantsika dia fanendrikendrehana an’Andriamanitra ho toy ny hoe nisy tsy hitany tamin’ny namoronany antsika. Ataovy fahazarana ny mandinika eo imason’Andriamanitra ireo zavatra toa fanetren-tena eo anatrehan’ny olona, dia ho talanjona ianao fa sahisahy ratsy amin’ny fomba mahavery hevitra izany. "Indrisy, tsy tiako ny hilaza fa nohamasinina aho; tsy olo-masina aho." Lazao eo anatrehan’Andriamanitra izany; ary ny heviny dia — "Tsia, Tompo ô, tsy hainao ny mamonjy sy manamasina ahy; misy fahafahana tsy mbola azoko; be loatra ny tsy fahatanterahana ao amin’ny atidohako sy ny vatako; tsia, Tompo ô, tsy azo atao izany." Mety ho toy ny fanetren-tena mahatalanjona eo anatrehan’ny olona izany, nefa eo anatrehan’Andriamanitra dia fihetsika mihantsy.
Averina indray, mety ho toa ny mifanohitra amin’izany eo anatrehan’ny olona ireo zavatra toa fanetren-tena eo anatrehan’Andriamanitra. Ny filazana hoe Misaotra an’Andriamanitra, fantatro fa voavonjy sy nohamasinina aho dia ny fara tampon’ny fanetren-tena eo imason’Andriamanitra, midika izany fa nahafoy tanteraka ny tenanao ho an’Andriamanitra ianao ka fantatrao fa marina Izy. Aza manahirana ny sainao mihitsy amin’ny hoe toa fanetren-tena eo anatrehan’ny olona ve izay lazainao na tsia, fa manetre tena mandrakariva eo anatrehan’Andriamanitra, ary avelao Izy ho zavatra rehetra ao amin’ny zavatra rehetra.
Tsy misy afa-tsy fifandraisana iray manan-danja, dia ny fifandraisanao manokana amin’ny Mpanavotra sady Tompo manana ny maha-olona. Avelao handeha ny zavatra hafa rehetra, fa tazomy izany na inona na inona vidiny, dia hotanterahin’Andriamanitra amin’ny alalan’ny fiainanao ny tanjony. Mety hanana lanja tsy hay tombanana ho an’ny tanjon’Andriamanitra ny fiainan’olona iray, ary mety ho izany fiainana izany ny anao.