NY LALÀNA SY NY FILAZANTSARA
“Fa na iza na iza mitandrina ny lalàna manontolo, nefa diso amin’ny lafiny iray, dia meloka amin’izy rehetra”
Jakoba 2:10
Ny lalàna ara-pitondran-tena dia tsy mihevitra antsika velively ho olombelona malemy, tsy miraharaha ny lovantsika sy ny fahalementsika izy, fa mitaky antsika hanana fitondran-tena tanteraka. Tsy miova na oviana na oviana ny lalàna ara-pitondran-tena, na ho an’ny mendri-kaja indrindra na ho an’ny malemy indrindra, fa mitoetra ho iray ihany mandrakizay. Ny lalàna ara-pitondran-tena izay naorin’Andriamanitra dia tsy mampahalemy ny tenany ho an’ny malemy, tsy manamaivana ny tsy fahatanterahantsika izy, fa mitoetra ho tsy azo ovana mandritra ny fotoana rehetra sy ny mandrakizay. Raha tsy tsapantsika izany, dia satria mbola tsy tena velona isika; raha vao velona isika, dia tonga loza mahatsiravina ny fiainana. "Velona aho fahiny raha tsy teo ny lalàna: fa rehefa tonga ny didy, dia velona indray ny ota, ary maty aho." Rehefa tsapantsika izany, dia mandresy lahatra antsika ny amin’ny fahotana ny Fanahin’Andriamanitra. Mandra-pahatongan’ny olona eo sy hahitany fa tsy misy fanantenana, dia toa vazivazy aminy ny Hazofijalian’i Jesosy Kristy. Ny fandresen-dahatra ny amin’ny fahotana dia mitondra hatrany fahatsapana mahatahotra fa mamatotra ny lalàna, ka mahatonga ny olona ho very fanantenana — "namidy ho ambanin’ny ota." Izaho, mpanota meloka, dia tsy afaka ny ho marina eo anatrehan’Andriamanitra na oviana na oviana, tsy azo atao izany. Tsy misy afa-tsy lalana iray hahatongavako ho marina eo anatrehan’Andriamanitra, ary izany dia amin’ny alalan’ny Fahafatesan’i Jesosy Kristy. Tsy maintsy esoriko ilay hevitra miafina hoe mety ho marina eo anatrehan’Andriamanitra aho noho ny fankatoavako — iza amintsika no ho afaka hankatò an’Andriamanitra amin’ny fahatanterahana tanteraka!
Ny herin’ny lalàna ara-pitondran-tena dia tsy tsapantsika raha tsy rehefa tonga miaraka amin’ny hoe "raha." Tsy manery antsika mihitsy Andriamanitra. Amin’ny toe-po iray dia irintsika ny hampanaovany antsika ilay zavatra, ary amin’ny toe-po hafa dia irintsika ny hamelany antsika irery. Isaky ny manjaka ny sitrapon’Andriamanitra, dia levona avokoa ny fanerena rehetra. Rehefa misafidy amim-piniavana ny hankatò Azy isika, dia hampiasainy ny kintana lavitra indrindra sy ny voam-pasika farany mba hanampy antsika amin’ny heriny tsitoha rehetra.