NY FAHAGAGAN’NY FINOANA
“Tsy tamin’ny teny maharesy lahatra ny teniko sy ny toriteniko.”
1Korintiana 2:1-5
Manam-pahaizana sady mpandaha-teny ambony laharana i Paoly; tsy miteny avy amin’ny fanetren-tena mahamenatra izy; fa milaza kosa fa hanarona ny herin’Andriamanitra izy raha, rehefa mitory ny filazantsara, dia mampitolagaga ny olona amin’ny "fahaizany miteny ambony." Fahagagana vokatry ny hery mahavokatry ny fanavotana ihany ny finoana an’i Jesosy, fa tsy vokatry ny teny mampitolagaga, tsy vokatry ny fandambolamboana sy ny fandresena lahatra, fa vokatry ny herin’Andriamanitra madio tsy misy fanampiana. Tonga amin’ny alalan’ny fitoriana ny Filazantsara ny hery mamorona ananan’ny fanavotana, nefa tsy noho ny maha-olona an’ilay mpitory velively. Ny tena fifadian-kanin’ny mpitory dia tsy fifadiana hanina, fa fifadiana ny fahaiza-mandaha-teny, ny fahaiza-mampitolagaga sy ny fomba fiteny kanto voafantina, ary izay rehetra mety hanakana ny filazantsaran’Andriamanitra tsy haseho. Mijoro ho solontenan’Andriamanitra ilay mpitory — "toy ny hoe Andriamanitra no mangataka aminareo amin’ny alalanay." Eo izy mba haneho ny Filazantsaran’Andriamanitra. Raha noho ny toriteniko ihany no anirian’ny olona ho tsara kokoa, dia tsy hanakaiky an’i Jesosy Kristy mihitsy izy ireo. Izay rehetra mandokadoka ahy amin’ny fitoriako ny Filazantsara dia hiafara amin’ny fanaovana ahy ho mpamadika an’i Jesosy; sakanako tsy hanao ny asany ny hery mamorona ananan’ny fanavotany.
"Ary Izaho, raha asandratra . . . , dia hitaona ny olona rehetra hankatỳ Amiko."