IRAY AMIN’IREO FANDRARANA LEHIBE AVY AMIN’ANDRIAMANITRA
“Aza sosotra, fa mitarika ho amin’ny fanaovan-dratsy ihany izany.”
Salamo 37:8 (R.V.)
Ny hoe sosotra dia midika ho rovitra eo amin’ny kiho ara-tsaina na ara-panahy[1]. Zavatra iray ny milaza hoe "Aza sosotra," fa zavatra hafa tanteraka kosa ny manana toe-panahy manjaka ao anaty izay ahafahanao tsy sosotra. Toa mora tokoa ny miresaka momba ny "fitsaharana ao amin’ny Tompo" sy ny "fiandrasana Azy amim-paharetana" mandra-pikorontanan’ny akany — mandra-piainantsika, ao anatin’ny tabataba sy ny fahoriana, tahaka ny ataon’ny maro, mbola azo atao ve amin’izay ny mitsahatra ao amin’ny Tompo? Raha tsy mandaitra eo io "aza" io, dia tsy handaitra na aiza na aiza. Tsy maintsy mandaitra amin’ny andro mampisafotofoto tahaka ny amin’ny andro milamina io "aza" io, raha tsy izany dia tsy handaitra mihitsy. Ary raha tsy mandaitra amin’ny toe-javatrao manokana izany, dia tsy handaitra amin’ny an’iza na iza koa. Tsy miankina velively amin’ny toe-javatra ivelany ny fitsaharana ao amin’ny Tompo, fa amin’ny fifandraisanao amin’Andriamanitra mihitsy.
Miafara amin’ny fahotana foana ny fikoropahana. Heverintsika fa ny ahiahy sy ny tebiteby kely dia mampiseho fa tena hendry isika; kanefa mampiseho bebe kokoa fa tena ratsy fanahy isika izany. Ny sosotra dia mipoitra avy amin’ny finiavana hahazo izay tiantsika. Tsy nitebiteby mihitsy ny Tompontsika ary tsy nanahy velively Izy, satria tsy "niroso" hampanjary ny heviny manokana ho tena zava-misy Izy; "niroso" hampanjary ny hevitr’Andriamanitra ho tena zava-misy Izy. Ratsy ny sosotra raha zanak’Andriamanitra ianao.
Mbola manamafy izany fanahinao adala izany ve ianao amin’ny fiheverana fa lehibe loatra ho an’Andriamanitra ny toe-javatra misy anao? Atsaharo avokoa ny "raha sanatria" rehetra ary mitoera eo ambanin’ny aloky ny Tsitoha. Lazao an’Andriamanitra amim-piniavana fa tsy ho sosotra momba izany zavatra izany ianao. Ny sosotra sy ny fanahiantsika rehetra dia ateraky ny kajy tsy mampiditra an’Andriamanitra.