AZA MAMPALAHELO NY TOMPO IZAO!
“Efa ela toy izao no niarahako taminareo, nefa mbola tsy nahalala Ahy ihany ianao, ry Filipo?”
Jaona 14:9
Tsy maintsy gaga amintsika imbetsaka ny Tompontsika — gaga noho ny tsy fahatsorantsika. Ny hevitsika manokana no mahatonga antsika ho adala, rehefa tsotra isika dia tsy adala mihitsy, mahay manavaka mandrakariva isika. Nanantena fanambarana zava-miafina lehibe i Filipo, nefa tsy tao amin’Ilay fantany. Tsy ao amin’izay ho avy ny zava-miafin’Andriamanitra, fa ankehitriny izany; mitady azy tsy ho ela isika, ao anatin’ny trangan-javatra mahatsiravina iray. Tsy misalasala hankatò an’i Jesosy isika, nefa azo inoana fa mampalahelo Azy amin’ny fanontaniana apetratsika isika. "Tompo ô, asehoy anay ny Ray." Miverina mahitsy ny valinteniny — "Eo Izy, eto mandrakariva na tsy misy na aiza na aiza." Mitady an’Andriamanitra haneho ny tenany amin’ny zanany isika: ao anatin’ny zanany ihany no anehoan’Andriamanitra ny tenany. Hitan’ny olon-kafa ilay fisehoana, fa tsy hitan’ny zanak’Andriamanitra. Te hahatsapa an’Andriamanitra isika; tsy afaka mahatsapa ny fahatsapantsika ka mbola ho salama saina. Raha mangataka amin’Andriamanitra hanome antsika zavatra iainana isika, na raha manelingelina ny zavatra iainana tsapantsika, dia mampalahelo ny Tompo isika. Ny fanontaniana apetratsika mihitsy no mampalahelo an’i Jesosy satria tsy fanontanian’ny zaza izany.
"Aza malahelo ny fonareo" — koa mampalahelo an’i Jesosy ve aho amin’ny famelana ny foko halahelo? Raha mino ny toetran’i Jesosy aho, miaina mifanaraka amin’ny finoan-kevitro ve aho? Avelako hisy zavatra hanakorontana ny foko ve, hiditra ve ny fanontaniana mampahory? Tsy maintsy tonga amin’ny fifandraisana feno tsy misy fepetra izay mandray ny zavatra rehetra rehefa avy Aminy izany aho. Tsy mitarika amin’ny ho avy mihitsy Andriamanitra, fa mitarika ankehitriny mandrakariva. Aoka ho tsapanao fa eto ankehitriny, ny Tompo ary eo no ho eo ny fanafahana.