IREO SISIN’NY TSY FITOKIANA

Tsy mananatra mafy ny mpianatra i Jesosy, tena izy ny finoan’izy ireo, nefa nikorontana; tsy niasa teo amin’ny zava-misy marina izany. Niparitaka nankany amin’ny tombontsoany manokana ny mpianatra, velona ho an’ny tombontsoa izay tsy tao amin’i Jesosy Kristy velively. Rehefa mifandray tanteraka amin’Andriamanitra ao amin’ny fanamasinana isika, dia tsy maintsy tanterahina eo amin’ny zava-misy marina ny finoantsika. Hiparitaka isika, tsy ho any amin’ny asa, fa ho any amin’ny faharavana anaty ary hampahafantarina ny dikan’ny fahafatesana anaty manoloana ny fitahian’Andriamanitra. Efa voaomana ho amin’izany ve isika? Tsy hoe misafidy izany isika, fa Andriamanitra no mandamina sy mahatonga amim-pikendrena ny toe-javatra misy antsika mba hitondrana antsika any. Mandra-pandalontsika izany zavatra iainana izany, dia ny fihetseham-po sy ny fitahiana no manohana ny finoantsika. Rehefa tonga any isika, na aiza na aiza ametrahan’Andriamanitra antsika na toy inona ny faharavana anaty, dia afaka midera an’Andriamanitra isika fa tsara avokoa ny zavatra rehetra. Izany no finoana tanterahina eo amin’ny zava-misy marina.

". . . ary handao Ahy ho irery." Moa ve nandao an’i Jesosy ho irery isika noho ny fanaparitahan’ny fitondrany? Satria tsy hitantsika ao amin’ny toe-javatra misy antsika Andriamanitra? Avy amin’ny fiandrianan’Andriamanitra ny haizina. Efa voaomana hamela an’Andriamanitra hanao izay tiany amintsika ve isika — voaomana hisaraka amin’ny fitahiana tsapantsika? Mandra-pahatongan’i Jesosy Kristy ho Tompo, samy manana tanjona tiantsika hotompoina isika rehetra; tena izy ny finoantsika, nefa tsy maharitra izany hatramin’izao. Tsy maika mihitsy Andriamanitra; raha miandry isika, dia ho hitantsika fa asehon’Andriamanitra fa tsy Izy no nahaliana antsika fa ny fitahiany ihany. Zavatra fototra ny fahatsapana ny fitahian’Andriamanitra.

"Matokia, Izaho efa naharesy izao tontolo izao." Ny fikirizana ara-panahy no ilaintsika.