MANANA SAINA ARA-NOFO VE AHO?

Tsy misy olona voajanahary mahalala na inona na inona momba ny maha-ara-nofo. Ny nofo manam-paniriana manohitra ny Fanahy izay niditra tamin’ny fahaterahana ara-panahy indray, sy ny Fanahy manam-paniriana manohitra ny nofo, no mamokatra ny maha-ara-nofo. "Mandehana araka ny Fanahy," hoy Paoly, "dia tsy hahatanteraka ny filan’ny nofo ianareo"; dia hanjavona ny maha-ara-nofo.

Mpiady hevitra ve ianao, mora sosotra amin’ny zavatra madinika? "Ô, nefa tsy misy Kristiana ho toy izany mihitsy!" Milaza i Paoly fa toy izany izy ireo, ampifandraisiny amin’ny maha-ara-nofo ireo zavatra ireo. Misy fahamarinana ao amin’ny Baiboly izay mamoha fahasosorana ao aminao avy hatrany ve? Porofo izany fa mbola araka ny nofo ianao. Raha tanterahina ny fanamasinana, dia tsy misy soritra amin’izany fanahy izany tavela.

Raha mahita zavatra tsy mety ao aminao ny Fanahin’Andriamanitra, dia tsy mangataka anao hanitsy izany Izy; mangataka anao hanaiky ny fahazavana Izy, ary Izy no hanitsy izany. Miaiky avy hatrany sy mijoro tsy misarona eo anatrehan’Andriamanitra ny zanaky ny mazava; fa hoy ny zanaky ny haizina — "Ô, azoko hazavaina ka ho foana izany." Raha vao miposaka ny fahazavana ary tonga ny faharesen-dahatra ny amin’ny tsy mety, dia aoka ho zanaky ny mazava ianao, ary miaikena, dia Andriamanitra no hikarakara izay tsy mety; raha manamarina ny tenanao ianao, dia manaporofo fa zanaky ny haizina.

Inona no porofo fa lasa ny maha-ara-nofo? Aza mamita-tena mihitsy; rehefa lasa ny maha-ara-nofo dia io no zavatra tena izy indrindra azo eritreretina. Hataon’Andriamanitra azo antoka fa manana fahafahana maro tsy tambo isaina ianao hanaporofo amin’ny tenanao ny fahagagan’ny fahasoavany. Ny fitsapana azo tsapain-tanana ihany no porofo. "Fa nahoana," hoy ianao, "raha efa nitranga taloha izany, dia ho nisy ny fanahin’ny lolompo!" Tsy hitsahatra mihitsy ny ho olona talanjona indrindra etỳ an-tany ianao noho izay nataon’Andriamanitra tao anatinao.