NY FO MIREHITRA

Mila mianatra ity tsiambaratelon’ny fo mirehitra ity isika. Miseho amintsika tampoka i Jesosy, mirehitra ny afo, manana fahitana mahatalanjona isika, avy eo dia tsy maintsy mianatra mitahiry ny tsiambaratelon’ny fo mirehitra izay hamakivaky ny zavatra rehetra isika. Ny andro donto, tsy misy haingo, mahakivy, mahazatra, miaraka amin’ny adidy sy olona mahazatra, no mamono ny fo mirehitra raha tsy efa nianatra ny tsiambaratelon’ny fitoerana ao amin’i Jesosy isika.

Ny ankamaroan’ny fahoriantsika amin’ny maha-Kristiana dia tsy avy amin’ny fahotana, fa avy amin’ny tsy fahalalantsika ny lalàn’ny toetra voajanaharin’ny tenantsika. Ohatra, ny hany fitsapana ahafantarana raha tokony hamela fihetseham-po hahazo lalana isika dia ny mijery izay ho vokatry ny fihetseham-po. Ento hatrany amin’ny famaranana ara-lojika izany, ary raha zavatra homelohin’Andriamanitra ny vokany, dia aza avela hahazo lalana intsony. Fa raha fihetseham-po narehitry ny Fanahin’Andriamanitra izany ka tsy avelanao hahazo ny vokatra sahaza azy eo amin’ny fiainanao, dia hiverina amin’ny ambaratonga ambany kokoa izany. Izany no fomba anaovana ny olona ho mpanaraka fihetseham-po fotsiny. Raha avo kokoa ny fihetseham-po, dia lalina kokoa ny fahasimban-toetra, raha tsy tanterahina amin’ny ambaratonga sahaza azy izany. Raha nanetsika anao ny Fanahin’Andriamanitra, dia ataovy tsy azo ihodivirana araka izay azo atao ny zavatra maro, ary avelao ho araka izay mety ho izy ny vokany. Tsy afaka mitoetra eo amin’ny tendrombohitry ny Fiovan-tarehy isika, fa tsy maintsy mankatò ny fahazavana noraisintsika teo; tsy maintsy tanterahintsika izany. Rehefa manome fahitana Andriamanitra, dia manaova fifampiraharahana manaraka izany lalana izany, na inona na inona vidiny.

"Tsy afaka mandrehitra araka izay tiantsika isika Ny afo mitoetra ao am-po,

Mitsoka ny fanahy ary mangina,

Ao amin’ny zava-miafina no itoeran’ny fanahintsika; Fa ireo asa niniana tamin’ny oran’ny fahazavan-tsaina Dia azo tanterahina mandritra ny oran’ny haizina."