NY FANIRIANA LEHIBE MANAPAKA NY MPIASA

"Koa miezaka izahay . . . ." Asa mafy ny mitazona ilay fanirian-daza lehibe manapaka eo aloha. Midika izany fa mitazona ny tena amin’ny idealy ambony isan-taona, tsy manana fanirian-daza hahazo fanahy na hanorina fiangonana na hanana fifohazana, fa tsy manana fanirian-daza afa-tsy ny mba "hankasitrahany." Tsy ny tsy fisian’ny zavatra niainana ara-panahy no mitarika amin’ny tsy fahombiazana, fa ny tsy fisian’ny fiezahana hitazona ny idealy ho marina. Farafahakeliny indray mandeha isan-kerinandro dia manisà sy diniho eo anatrehan’Andriamanitra izay rehetra anananao ary jereo raha mitazona ny fiainanao amin’ny fenitra iriny ianao. Tahaka ny mpitendry mozika izay tsy miraharaha ny fankasitrahan’ny mpihaino i Paoly raha azony ny fijerin’ny Tompony izay maneho fankasitrahana.

Ny fanirian-daza rehetra izay miala na dia kely indrindra amin’ity ivon’ny hoe "ankasitrahan’Andriamanitra" ity dia mety hahatonga antsika ho olona voailika. Mianara mamantatra izay itarihan’ny fanirian-daza, dia ho hitanao ny antony maha-ilaina indrindra ny miaina hifanatrika amin’i Jesosy Kristy Tompo. Hoy Paoly — "Fandrao mitondra ahy amin’ny lalana hafa ny vatako, dia miambina mandrakariva aho mba hampanekenako azy sy hifehezako azy." (1Korintiana 9:27.)

Tsy maintsy mianatra mampifandray ny zavatra rehetra amin’ilay fanirian-daza lehibe manapaka aho, ary mitazona izany tsy misy fijanonana. Ny hasarobidiko amin’Andriamanitra eo imasom-bahoaka dia izay maha-izy ahy rehefa mitokana. Moa ve ny fanirian-dazako lehibe manapaka dia ny hampifaly Azy sy ny hankasitrahany ahy, sa zavatra ambany kokoa izany, na ambony toy inona aza?