NY FAHAFOIZAN-TENA TANTERAKA ATAON’ANDRIAMANITRA
“Toy izao no nitiavan’Andriamanitra izao tontolo izao ka nanomezany. . .”
Jaona 3:16
Ny famonjena dia tsy fanafahana amin’ny fahotana fotsiny, na ny fiainana ao amin’ny fahamasinan’ny tena manokana; ny famonjen’Andriamanitra dia fanafahana tanteraka hiala amin’ny tena ho amin’ny firaisana Aminy. Hanaraka ny lalan’ny fanafahana amin’ny fahotana sy ny fahamasinan’ny tena manokana ny fahalalako ny famonjena avy amin’ny zavatra niainako; fa ny famonjena dia midika fa nitondra ahy hifandray amin’ny maha-olona an’Andriamanitra ny Fanahin’Andriamanitra, ary entanin’ny zavatra lehibe tsy hita fetra mihoatra noho izaho aho, ka voasintona ho ao amin’ny fahafoizan-tenan’Andriamanitra tanteraka.
Ny milaza fa antsoina hitory fahamasinana na fanamasinana isika, dia miditra ao amin’ny korian-drano mihodinkodina an-tsisiny. Antsoina hitory an’i Jesosy Kristy isika. Ny hoe mamonjy amin’ny fahotana sy manao antsika ho masina Izy dia ampahany amin’ny vokatry ny fahafoizan-tenan’Andriamanitra mahatalanjona.
Tsy mamokatra fahatsiarovan-tena momba ny ezaka ataony mihitsy ny fahafoizan-tena tanteraka, satria variana manontolo amin’Ilay mahafoy tena ho Azy ny fiainana manontolo. Mitandrema tsy hiresaka momba ny fahafoizan-tena tanteraka raha tsy mahalala na inona na inona momba izany ianao, ary tsy hahalala na inona na inona momba izany mihitsy ianao mandra-pahatsapanao fa ny Jaona 3:16 dia midika fa nanome ny tenany tanteraka Andriamanitra. Ao amin’ny fahafoizan-tenantsika tanteraka dia manolotra ny tenantsika ho an’Andriamanitra tahaka ny nanomezan’Andriamanitra ny tenany ho antsika isika, tsy misy kajikajy. Tsy miditra ao amin’ny fomba fijerintsika mihitsy ny vokatry ny fahafoizan-tena tanteraka satria variana Aminy ny fiainantsika.