FAHAFOIZAN-TENA TANTERAKA
“Dia nanomboka niteny Taminy i Petera, Indro, efa nahafoy ny zavatra rehetra izahay, ka nanaraka Anao. . . .”
Marka 10:28
Raha fintinina dia mamaly ny Tompontsika, fa ho Azy mihitsy ny fahafoizan-tena tanteraka, fa tsy ho an’izay ho azon’ny mpianatra avy aminy. Mitandrema amin’ny fahafoizan-tena tanteraka izay misy toe-tsain’ny varotra — "Hanome ny tenako ho an’Andriamanitra aho satria te ho afaka amin’ny fahotana, satria te hatao masina aho." Vokatry ny fifandraisana marina amin’Andriamanitra izany rehetra izany, fa tsy isan’ny toetra fototry ny Kristianisma izany toe-tsaina izany. Tsy ho an’ny zavatra iray akory ny fahafoizan-tena tanteraka. Efa lasa mpivarotra loatra isika ka zavatra avy Aminy ihany no andehanantsika any amin’Andriamanitra, fa tsy Izy tenany. Toy ny milaza hoe, "Tsia, Tompo ô, tsy mila Anao aho, fa mila ny tenako; nefa tiako hadio sy ho feno ny Fanahy Masina ny tenako; tiako hapetraka ao amin’ny efitra fampirantianao aho ka ho afaka hilaza — 'Izao no nataon’Andriamanitra ho ahy.'" Raha mahafoy zavatra ho an’Andriamanitra ihany isika satria te hahazo zavatra bebe kokoa ho setriny, dia tsy misy na inona na inona avy amin’ny Fanahy Masina ao amin’ny fahafoizan-tenantsika tanteraka; fitiavan-tena ara-barotra mampalahelo izany. Ny hahazoantsika ny lanitra, ny hanafahana antsika amin’ny fahotana, ny hanaovana antsika ho mahasoa an’Andriamanitra — tsy miditra ho fiheverana ao amin’ny tena fahafoizan-tena tanteraka mihitsy ireo zavatra ireo, izay safidy manokana sy manjaka ho an’i Jesosy Kristy mihitsy.
Rehefa tojo ireo sakan’ny fifandraisana voajanahary isika, aiza i Jesosy Kristy? Mandao Azy ny ankamaroantsika — "Eny, Tompo ô, tena reko ny antsonao; fa misakana ny reniko, ny vadiko, ny fitiavan-tenako, ary tsy afaka mandroso intsony aho." "Koa," hoy Jesosy, "tsy afaka ny ho mpianatro ianao."
Eo ambonin’ny vozon’ny fanoloran-tena voajanahary mandrakariva no misy ny fitsapana ny fahafoizan-tena tanteraka. Mandehana eo amboniny, dia hofihinin’ny fahafoizan-tenan’Andriamanitra ireo rehetra tsy maintsy noratrainao tamin’ny fahafoizanao. Mitandrema sao mijanona alohan’ny fahafoizan-tena tanteraka ho an’Andriamanitra. Amin’ny fahitana ihany no ahafantaran’ny ankamaroantsika ny fahafoizan-tena tanteraka.