MPIAMBINA NY RAHALAHIKO VE AHO?
“Tsy misy amintsika velona ho an’ny tenany.”
Romana 14:7.
Efa nazava taminao ve fa tompon’andraikitra ara-panahy amin’ny fanahy hafa eo anatrehan’Andriamanitra ianao? Ohatra, raha mamela fiviliana manokana hiala amin’Andriamanitra eo amin’ny fiainako aho, dia mijaly izay rehetra manodidina ahy. "Miara-mipetraka any amin’ny toerana any an-danitra isika." "Raha mijaly ny rantsambatana iray, dia miara-mijaly aminy ny rantsambatana rehetra." Raha vao mamela fitiavan-tena ara-batana, tsy fitandremana ara-tsaina, hamafisam-po ara-pitondran-tena, fahadontoana ara-panahy ianao, dia hijaly izay rehetra ao amin’ny vondrona misy anao. "Nefa," hoy ianao, "iza no ampy ho amin’ireo zavatra ireo raha mametraka fenitra toy izany ianao?" "Avy amin’Andriamanitra ny fahampiantsika," ary avy Aminy irery ihany.
"Ho vavolombeloko ianareo." Firy amintsika no manaiky an-tsitrapo ny handany ny herin’ny rafi-pitatitra rehetra ananantsika, ny hery ara-tsaina, ara-pitondran-tena ary ara-panahy ho an’i Jesosy Kristy? Izany no hevitry ny vavolombelona araka ny hevitr’Andriamanitra an’io teny io. Mitaky fotoana izany, mahareta amin’ny tenanao. Navelan’Andriamanitra etỳ an-tany isika — noho ny inona? Mba hovonjena sy hohamasinina? Tsia, mba hiasa ho Azy. Manaiky an-tsitrapo ny ho mofo voavaky sy divay nararaka ho Azy ve aho? Manaiky an-tsitrapo ny ho simba ho an’ity vanim-potoana ity, ho an’ity fiainana ity, ho simba amin’ny fomba fijery rehetra afa-tsy iray — raha mbola afaka manao lehilahy sy vehivavy ho mpianatry ny Tompo Jesosy Kristy aho. Ny fiainako amin’ny maha-mpiasa ahy no fomba ilazako "misaotra" an’Andriamanitra noho ny famonjeny tsy hay lazaina. Tadidio fa tena mety horoahina ho volafotsy tsy mendrika ny tsirairay amintsika — ". . . fandrao rehefa avy nitory tamin’ny hafa aho, dia ny tenako indray no holavina."