NY FAMPIOFANANA AMIN’NY FAHAKIVIANA
“Fa nitoky izahay . . . ary ankoatra izany rehetra izany, androany no andro fahatelo . . .”
Lioka 24:21
Marina ny zava-misy rehetra nolazain’ny mpianatra; fa diso kosa ny tsoakevitra navoakany avy tamin’ireny zava-misy ireny. Diso mandrakariva izay rehetra misy tsiron’ny fahakiviana ara-panahy. Raha mamangy ahy ny fahaketrahana sy ny fampahoriana, dia izaho no tokony homen-tsiny; tsy Andriamanitra, na olon-kafa. Avy amin’ny iray amin’ireo loharano roa ny fahakiviana — na efa nahafa-po filan-dratsy iray aho na tsia. Ny filan-dratsy dia midika — Tsy maintsy azoko avy hatrany izany. Ny filan-dratsy ara-panahy dia mahatonga ahy hitaky valiny amin’Andriamanitra, fa tsy hitady an’Andriamanitra izay manome ny valiny. Inona no efa nitokiako fa hataon’Andriamanitra? Ary androany — ny ankehitriny eo no ho eo — no andro fahatelo, ary tsy mbola nataony izany; noho izany dia heveriko fa rariny raha kivy sy manome tsiny an’Andriamanitra aho. Isaky ny iziriziriana fa mamaly vavaka Andriamanitra, dia miala amin’ny lalana isika. Ny hevitry ny vavaka dia ny hahazoantsika an’Andriamanitra, fa tsy ny valiny. Tsy azo atao ny salama ara-batana sady kivy. Famantarana aretina ny fahakiviana, ary marina koa izany eo amin’ny lafiny ara-panahy. Diso ny fahakiviana ara-panahy, ary isika mandrakariva no tokony homen-tsiny noho izany.
Mitady fahitana avy any an-danitra isika, horohoron-tany sy kotroky ny herin’Andriamanitra (manaporofo fa manao izany isika ny maha-kivy antsika), ary tsy manonofy mihitsy fa ao amin’ny zavatra sy ny olona tsotra manodidina antsika Andriamanitra mandritra izany rehetra izany. Raha manaiky hanao ny adidy akaiky indrindra isika, dia hahita Azy. Ny iray amin’ireo fanambarana mahatalanjona indrindra momba an’Andriamanitra dia tonga rehefa mianatra isika fa ao amin’ny zavatra tsotra no mampanjary ny maha-Andriamanitra an’i Jesosy Kristy ho tena zava-misy.