NEFA TOA TSY AZO INOANA MIHITSY FA METY HISY HO TENA TSY MAHALALA TOY IZANY!
“Iza moa Ianao, Tompoko?”
Asan’ny Apostoly 26:15
"Tamin’ny tanana mahery no nitenenan’ny Tompo tamiko toy izao." Tsy misy afa-mandositra rehefa miteny ny Tompontsika, tonga mandrakariva Izy ka mampijanona ny fahatakarantsika. Tonga mivantana taminao ve ny feon’Andriamanitra? Raha izany, dia tsy ho diso ianao amin’ny fahafantarana ilay fikirizana lalina izay nitenenany taminao tamin’ny fiteny fantatrao indrindra, tsy tamin’ny alalan’ny sofinao, fa tamin’ny alalan’ny toe-javatra misy anao.
Tsy maintsy ravain’Andriamanitra ny fitokiantsika tapa-kevitra amin’ny faharesen-dahatra ananantsika. "Fantatro fa izao no tokony hataoko" — ary tampoka eo dia miteny amin’ny fomba mandresy antsika ny feon’Andriamanitra ka manambara ny halalin’ny tsy fahalalantsika. Nasehontsika ny tsy fahalalantsika Azy tamin’ilay fomba tapa-kevitra hanompoantsika Azy mihitsy. Manompo an’i Jesosy amin’ny fanahy izay tsy Azy isika, mandratra Azy amin’ny fiarovantsika Azy isika, mampandroso ny fitakiany amin’ny fanahin’ny devoly isika. Toa marina ny tenintsika, fa ny fanahintsika dia an’ny fahavalo. "Noteneniny mafy izy ireo, ka hoy Izy, Tsy fantatrareo izay karazam-panahy anananareo." Ny fanahin’ny Tompontsika ao amin’izay miaro Azy dia voalaza ao amin’ny 1Korintiana 13.
Efa nanenjika an’i Jesosy ve aho tamin’ny fahavononana mafana fo hanompo Azy amin’ny lalako manokana? Raha mahatsapa aho fa nahavita ny adidiko nefa nandratra Azy tamin’ny fanaovana izany, dia azoko antoka fa tsy adidiko izany, satria tsy nampiroborobo ny fanahy malemy sy tony izany, fa ny fanahin’ny fahafaham-po amin’ny tena. Heverintsika fa adidintsika izay rehetra tsy mahafinaritra! Mitovy amin’ny fanahin’ny Tompontsika ve izany — "Faly aho hanao ny sitraponao, ry Andriamanitro ô."