NY FITARIHANA MANDRESY SY MANAPAKA TANTERAKA

Ny fahitana nananan’i Paoly teny an-dalana ho any Damaskosy dia tsy fihetseham-po nandalo, fa fahitana izay nanome azy fitarihana mazava sy hentitra tokoa, ary hoy izy, "Tsy naneho tsy fankatoavana tamin’ny fahitana avy any an-danitra aho." Hoy ny Tompontsika, raha fintinina, tamin’i Paoly — Tokony horesiko ka hotapahiko tanteraka ny fiainanao manontolo; tsy tokony hanana fiafarana, na tanjona, na fikasana afa-tsy ny Ahy ianao. "Efa nifidy azy Aho."

Rehefa ateraka indray isika dia samy manana fahitana avokoa, raha tena ara-panahy isika, ny amin’izay tian’i Jesosy hahatongavantsika, ary ny zava-dehibe dia ny mianatra tsy haneho tsy fankatoavana amin’ilay fahitana, tsy hilaza fa tsy azo tratrarina izany. Tsy ampy ny mahafantatra fa nanavotra izao tontolo izao Andriamanitra, sy ny mahafantatra fa hain’ny Fanahy Masina ny mampanjary ho tena mahatanteraka vokatra ato anatiko izay rehetra nataon’i Jesosy; tsy maintsy manana ny fototry ny fifandraisana manokana Aminy aho. Tsy hafatra na foto-pampianarana hotorina no nomena an’i Paoly, fa nampidirina tao amin’ny fifandraisana velona, manokana, ary mandresy ka manapaka tanteraka amin’i Jesosy Kristy izy. Mandidy amin-kery lehibe ny andininy 16 — "mba hanao anao ho mpanompo sy vavolombelona." Tsy misy na inona na inona ao afa-tsy ny fifandraisana manokana. Nanolo-tena ho an’Olona i Paoly fa tsy ho an’antony iray. An’i Jesosy Kristy tanteraka izy, tsy nahita zavatra hafa izy, tsy niaina ho an’ny zavatra hafa izy. "Fa nanapa-kevitra aho fa tsy hahafantatra zavatra hafa eo aminareo, afa-tsy Jesosy Kristy, sy Izy voahombo tamin’ny hazo fijaliana."