NY FAHITANA NOSOKAFANA
“Mba hanokatra ny masony . . . mba hahazoany mandray . . .”
Asan’ny Apostoly 26:18
Ity andininy ity no famintinana lehibe indrindra ny fampielezan-kevitra ataon’ny mpianatr’i Jesosy Kristy ao amin’ny Testamenta Vaovao manontolo.
Ny asa voalohany manana fiandrianana ataon’ny fahasoavana dia voafintina ao amin’ny teny hoe — "mba hahazoany mandray ny famotsorana ny trosan’ny fahotana." Rehefa tsy mahomby amin’ny zavatra iainany manokana amin’ny maha-kristiana azy ny olona, dia saika satria tsy mbola nandray na inona na inona izy. Ny hany famantarana fa voavonjy ny olona dia ny hoe efa nandray zavatra avy tamin’i Jesosy Kristy izy. Ny anjarantsika mpiasa ho an’Andriamanitra dia ny manokatra ny mason’ny olona mba hialany amin’ny haizina ho amin’ny mazava; nefa tsy famonjena izany, fa fiovam-po — ezaka ataon’ny olona iray izay nofohazina. Tsy heveriko ho fanambarana tafahoatra ny filazana fa ny ankamaroan’ny Kristianina anarana fotsiny dia ao amin’io sokajy io; misokatra ny masony, nefa tsy nandray na inona na inona izy ireo. Tsy fahaterahana ara-panahy indray ny fiovam-po. Anisan’ny lafin-javatra atao tsirambina amin’ny toritenintsika ankehitriny izany. Rehefa ateraka indray ny olona, fantany fa noho izy nandray zavatra ho fanomezana avy amin’Andriamanitra Tsitoha izany fa tsy noho ny fanapahan-keviny manokana. Manoratra ny voadiny ny olona, manao sonia ny fanekena nataony, ary tapa-kevitra ny hanohy hatramin’ny farany, nefa tsy misy amin’ireo no famonjena. Ny famonjena dia midika fa entina eo amin’ny toerana ahafahantsika mandray zavatra avy amin’Andriamanitra araka ny fahefan’i Jesosy Kristy isika, izany hoe, famotsorana ny trosan’ny fahotana.
Avy eo dia manaraka ny asa faharoa lehibe ataon’ny fahasoavana — "lova eo amin’ireo izay nohamasinina." Ao amin’ny fanamasinana dia hafoin’ny fanahy nateraka indray amim-piniavana ho an’i Jesosy Kristy ny zony amin’ny tenany, ary mampiray tanteraka ny tenany amin’ny fiheveran’Andriamanitra ny olon-kafa izy.