PROGRAM VAN GELOOF

Martha het geglo in die krag tot Jesus Christus se beskikking, sy het geglo dat Hy haar broer kon genees het indien Hy teenwoordig was; sy het ook geglo dat Jesus ’n besondere intimiteit[1] met God gehad het en dat wat Hy ook al van God vra, God sou doen; maar sy het ’n hegter persoonlike intimiteit met Jesus nodig gehad. Martha se geloofsprogram het sy vervulling in die toekoms gehad; Jesus het haar verder gelei totdat haar geloof ’n persoonlike besitting geword het, en toe stadig te voorskyn gekom het in ’n bepaalde erfenis — "Ja, Here, ek glo dat U die Christus is. . . "

Is daar iets dergeliks in die Here se handelinge met u? Onderwys Jesus u tot in ’n persoonlike intimiteit met Homself? Laat Hom Sy vraag tot u deurdruk — "Glo jy dit?" Wat is u beproewing van twyfel? Het u, soos Martha, by een of ander oorweldigende deurgang in u omstandighede gekom waar u geloofsprogram op die punt staan om tot ’n persoonlike geloof te voorskyn te kom? Dit kan nooit gebeur voordat ’n persoonlike behoefte uit ’n persoonlike probleem ontstaan nie.

Om te glo is om uself toe te vertrou. In die program van verstandelike geloof vertrou ek myself toe, en laat vaar ek alles wat nie met daardie toevertrouing verband hou nie. In persoonlike geloof vertrou ek myself moreel aan hierdie weg van vertroue toe en weier ek om met enige ander ’n kompromis aan te gaan; en in bepaalde geloof vertrou ek myself geestelik aan Jesus Christus toe, en besluit ek om in daardie ding alleen deur die Here oorheers te word.

Wanneer ek van aangesig tot aangesig met Jesus Christus staan en Hy vir my sê — "Glo jy dit?" ontdek ek dat geloof so natuurlik soos asemhaling is, en ek is verbysterd dat ek so dom was om Hom nie voorheen te vertrou nie.

[1] Die Engelse ‘peculiar intimacy’ kan na ’n besondere, eie of kenmerkende intimiteit verwys en kan ook die assosiasie ‘eienaardige intimiteit’ dra. ‘Besondere intimiteit’ is gekies omdat dit hier die unieke nabyheid aandui sonder om vreemdheid as hoofbetekenis by te voeg.