RAAP USELF BYMEKAAR

Ek kan myself nie red en heilig nie; ek kan nie vir sonde versoening doen nie; ek kan die wêreld nie verlos nie; ek kan nie reg maak wat verkeerd is, rein wat onrein is, heilig wat onheilig is nie. Dit alles is die soewereine werk van God. Het ek geloof in wat Jesus Christus gedoen het? Hy het ’n volmaakte Versoening bewerk, het ek die gewoonte om dit voortdurend te besef? Die groot behoefte is nie om dinge te doen nie, maar om dinge te glo. Die Verlossing van Christus is nie ’n ervaring nie, dit is die groot daad van God wat Hy deur Christus verrig het, en ek moet my geloof daarop bou. As ek my geloof op my ervaring konstrueer, bring ek daardie mees onskriftuurlike tipe voort, ’n geïsoleerde lewe, met my oë op my eie witheid gevestig. Pas op vir die vroomheid wat geen voorveronderstelling in die Versoening van die Here het nie. Dit is vir niks anders as ’n afgesonderde lewe van nut nie; dit is nutteloos vir God en ’n ergernis vir die mens. Meet elke soort ervaring aan Ons Here Self. Ons kan niks doen wat God behaag nie tensy ons doelbewus op die voorveronderstelling van die Versoening bou.

Die Versoening van Jesus moet hom op praktiese, onopvallende wyses in my lewe uitwerk. Elke keer wanneer ek gehoorsaam, is absolute Godheid aan my kant, sodat die genade van God en natuurlike gehoorsaamheid saamval. Gehoorsaamheid beteken dat ek alles op die Versoening gebank het, en my gehoorsaamheid word onmiddellik deur die vreugde van die bonatuurlike genade van God ontmoet.

Pas op vir die vroomheid wat die natuurlike lewe ontken, dit is ’n bedrog. Bring uself voortdurend na die regterstoel van die Versoening — waar is die onderskeiding van die Versoening in hierdie ding, en in daardie ding?