DIE "GAAN" VAN VERSAKING

Ons Here se houding teenoor hierdie man is een van strenge ontmoediging omdat Hy geweet het wat in die mens was. Ons sou gesê het — "Stel u voor dat ’n mens die geleentheid verloor om daardie man te wen!" Stel u voor dat ’n mens ’n noordewind rondom hom laat opkom wat hom bevries en "hom ontmoedig laat wegdraai!" Moet nooit vir u Here verskoning maak nie. Die woorde van die Here maak seer en gee aanstoot totdat daar niks oor is om seer te maak of aanstoot te gee nie. Jesus Christus het hoegenaamd geen teerheid teenoor enigiets wat ’n mens uiteindelik in die diens van God gaan ruïneer nie. Ons Here se antwoorde is nie op willekeur gegrond nie, maar op ’n kennis van wat in die mens is. As die Gees van God ’n woord van die Here wat u seermaak in u denke bring, kan u seker wees dat daar iets is wat Hy tot die dood toe wil seermaak.

V. 58. Hierdie woorde slaan die hart uit die diens van Jesus Christus omdat dit vir my aangenaam is. Die strengheid van verwerping laat niks behalwe my Here, en myself, en ’n hopelose hoop oor nie. "Laat die honderdvoud kom of gaan, u gidsster moet u verhouding tot My wees, en Ek het nêrens om My hoof neer te lê nie."

v. 59. Hierdie man wou Jesus nie teleurstel nie, ook nie sy vader seermaak nie. Ons plaas gevoelige lojaliteit aan familie in die plek van lojaliteit aan Jesus Christus en Jesus moet die laaste plek inneem. In ’n botsing van lojaliteit, gehoorsaam Jesus Christus ten alle koste.

V. 61. Die een wat sê — "Ja, Here, maar . . ." is die een wat heftig gereed is, maar nooit gaan nie. Hierdie man het een of twee voorbehoude gehad. Die veeleisende roep van Jesus Christus het geen marge vir afskeid nie, omdat afskeid, soos dit dikwels gebruik word, heidens is, nie Christelik nie. Wanneer die roep van God eenmaal kom, begin gaan en hou nooit op om te gaan nie.