WAT IS DIE NUT VAN GEBED?

Dit is nie deel van die lewe van ’n natuurlike mens om te bid nie. Ons hoor dat daar gesê word dat ’n mens in sy lewe sal ly as hy nie bid nie; ek betwyfel dit. Wat sal ly, is die lewe van die Seun van God in hom, wat nie deur voedsel nie maar deur gebed gevoed word. Wanneer ’n mens van bo gebore word, word die lewe van die Seun van God in hom gebore, en hy kan daardie lewe óf uithonger óf voed. Gebed is die wyse waarop die lewe van God gevoed word. Ons gewone beskouings van gebed word nie in die Nuwe Testament aangetref nie. Ons beskou gebed as ’n middel om dinge vir onsself te kry; die Bybelse gedagte van gebed is dat ons God Self kan leer ken.

"Vra en julle sal ontvang." Ons brom voor God, ons is verskonend of apaties, maar ons vra baie min dinge. En tog wat ’n voortreflike vermetelheid het ’n kinderlike kind nie! Ons Here sê — "As julle nie soos kindertjies word nie." Vra, en God sal doen. Gee Jesus Christus ’n geleentheid, gee Hom elmboogruimte, en geen mens sal dit ooit doen tensy hy aan die einde van sy vernuf is nie. Dit is nie lafhartig om te bid wanneer ’n mens aan die einde van sy vernuf is nie, dit is die enigste wyse waarop hy met die Werklikheid in aanraking kan kom. Wees uself voor God en lê u probleme voor, die dinge waarvan u weet dat u ten opsigte daarvan aan die einde van u vernuf gekom het. Solank u selfgenoegsaam is, hoef u God niks te vra nie.

Dit is nie soseer waar dat "gebed dinge verander" nie as dat gebed my verander en ek dinge verander. God het dinge só ingerig dat gebed op die grondslag van die Verlossing die wyse verander waarop ’n mens na dinge kyk. Gebed gaan nie om die uiterlike verandering van dinge nie, maar om die bewerking van wonders in ’n mens se aard.