MOET NOU NIE DIE HERE SEERMAAK NIE!

Ons Here moet herhaaldelik verstom wees oor ons — verstom oor hoe on-eenvoudig ons is. Dit is ons eie menings wat ons dom maak, wanneer ons eenvoudig is is ons nooit dom nie, ons onderskei die hele tyd. Filippus het die openbaring van 'n ontsaglike verborgenheid verwag, maar nie in die Een wat hy geken het nie. Die verborgenheid van God is nie in wat gaan wees nie, dit is nou; ons soek dit weldra, in die een of ander kataklismiese gebeurtenis. Ons het geen teësin om Jesus te gehoorsaam nie, maar dit is waarskynlik dat ons Hom seermaak deur die vrae wat ons vra. "Here, wys ons die Vader." Sy antwoord kom reguit terug — "Daar is Hy, altyd hier of nêrens nie." Ons soek dat God Homself aan Sy kinders openbaar: God openbaar Homself slegs in Sy kinders. Ander mense sien die openbaring, die kind van God sien dit nie. Ons wil bewus wees van God; ons kan nie bewus wees van ons bewustheid en geestesgesond bly nie. As ons God vra om vir ons ervarings te gee, of as bewuste ervaring in die pad is, maak ons die Here seer. Juis die vrae wat ons vra maak Jesus seer omdat hulle nie die vrae van 'n kind is nie.

"Laat julle hart nie ontsteld word nie" — maak ek Jesus dan seer deur toe te laat dat my hart ontsteld word? As ek die karakter van Jesus glo, leef ek volgens my geloof? Laat ek enigiets toe om my hart te ontstel, enige morbiede vrae om binne te kom? Ek moet by die implisiete verhouding uitkom wat alles aanvaar soos dit van Hom kom. God lei nooit weldra nie, maar altyd nou. Besef dat die Here nou hier is, en die bevryding is onmiddellik.