BİREYSELLİK

Bireysellik kişisel yaşamın kabuğudur. Bireysellik dirseklerini her yana uzatır, insanları birbirinden ayırıp yalıtır. Çocuğun özelliğidir ve haklı olarak böyledir; ama bireyselliği kişisel yaşam sanarsak, yalıtılmış kalırız. Bireyselliğin kabuğu kişisel yaşamı korumak için Tanrı’nın yarattığı doğal örtüdür; ama kişisel yaşamın ortaya çıkıp Tanrı’yla paydaşlığa getirilmesi için bireysellik ortadan kalkmalıdır. Bireysellik şehvetin sevgiyi taklit ettiği gibi kişiliği taklit eder. Tanrı insan doğasını Kendisi için tasarladı; bireysellik insan doğasını kendi çıkarına alçaltır.

Bireyselliğin özellikleri bağımsızlık ve kendini öne sürmedir. Ruhsal yaşamımızı her şeyden çok engelleyen bireyselliğin sürekli kendini öne sürmesidir. Şöyle dersen — "İnanamam," bunun nedeni bireyselliğin yolu kapatmasıdır; bireysellik asla inanamaz. Kişilik ise inanmadan edemez. Tanrı’nın Ruhu çalışırken kendine dikkat et. Seni bireyselliğinin sınırlarına iter, o zaman ya — "Yapmayacağım," demeli ya da teslim olmalı, bireysellik kabuğunu kırarak kişisel yaşamın ortaya çıkmasına izin vermelisin. Kutsal Ruh meseleyi her defasında tek bir noktaya indirger (Krş. Matta 5:23-24). İçinde kardeşinle barışmak istemeyen şey bireyselliğindir. Tanrı seni Kendisi’yle birliğe getirmek istiyor, ama kendin üzerindeki hakkından vazgeçmeye razı değilsen bunu yapamaz. "Kendini inkâr etsin" — kendisi üzerindeki bağımsız hakkını inkâr etsin, o zaman gerçek yaşam büyüme fırsatı bulur.