RUH’UN TANIKLIĞI
“Ruh’un Kendisi ruhumuzla birlikte tanıklık eder. . .”
Romalılar 8:16 (R.V.)
Tanrı’ya geldiğimizde takas ruhuna kapılma tehlikesindeyiz, Tanrı’nın bize söylediğini yapmadan önce tanıklığı isteriz. "Tanrı neden Kendisini bana açığa çıkarmıyor?" Yapamaz, yapmak istemediğinden değil, yapamadığından, çünkü kendini O’na bütünüyle bırakmaya razı olmadığın sürece yolu sen tıkıyorsun. Kendini bütünüyle bıraktığın anda, Tanrı Kendisine tanıklık eder, sana tanıklık edemez, ama içindeki Kendi doğasına anında tanıklık eder. Tanıklığı gerçeklikten önce alsaydın, sonuç duygusal heyecan olurdu. Kurtarış temelinde işlemde bulunduğun anda, tartışma küstahlığına son verdiğinde, Tanrı tanıklığı verir. Akıl yürütmeyi ve tartışmayı bırakır bırakmaz, Tanrı yaptığı şeye tanıklık eder, biz de O’nu bekletmiş olmakla ne denli küstah davrandığımıza şaşarız. Tanrı’nın günahtan kurtarabileceği konusunda tartışıyorsan, ya bunu yapmasına izin ver, ya da O’na yapamayacağını söyle. Şu ya da bu kişiden alıntı yapma, Matta 11:28’i dene — "Bana gel." Gel, yorgun ve ağır yük altındaysan; iste, kötü olduğunu biliyorsan (Luka 11:13).
Tanrı’nın Ruhu Rabbimiz’in Kurtarışı’na tanıklık eder, başka hiçbir şeye tanıklık etmez; akıl yürütmemize tanıklık edemez. Doğal sağduyuya dayalı kararlarımızdan gelen yalınlık Ruh’un tanıklığı sanılabilir, ama Ruh yalnızca Kendi doğasına, Kurtarış işine tanıklık eder, akıl yürütmemize asla. O’nu akıl yürütmemize tanıklık ettirmeye çalışırsak, karanlıkta ve kafa karışıklığında kalmamıza şaşmamalı. Hepsini denize fırlat, O’na güven, O da tanıklığı verecektir.