DAHA BÜYÜK İŞLER
“Ve bunlardan daha büyük işler yapacaktır; çünkü Ben Babam’a gidiyorum.”
Yuhanna 14:12
Dua bizi daha büyük işler için hazırlamaz; dua daha büyük işin ta kendisidir. Duayı bizi Tanrı’nın işine hazırlamak için yüksek yetilerimizin sağduyuya dayalı bir alıştırması sayarız. İsa Mesih’in öğretisinde dua içimdeki Kurtarış mucizesinin Tanrı’nın gücüyle başkalarında Kurtarış mucizesini meydana getiren işleyişidir. Meyvenin kalıcı olmasının yolu duadır, ama unutma dayanak Kurtarış’ın ıstırabıdır, benim ıstırabım değil. Yalnızca bir çocuk duasına yanıt alır; bilge bir insan alamaz.
Dua savaştır; nerede olduğun önemsizdir. Tanrı koşulları hangi yönde tasarlayıp düzenlerse düzenlesin, görev dua etmektir. Şu düşünceye asla izin verme — "Bulunduğum yerde hiçbir işe yaramıyorum;" çünkü bulunmadığın yerde kesinlikle hiçbir işe yarayamazsın. Tanrı seni koşulların içinde nereye yığıp bırakmışsa orada dua et, her an O’na kısa dualar yükselt[1]. "Benim adımla her ne isterseniz, onu yapacağım." Heyecanlanmadıkça dua etmeyiz, bu ruhsal bencilliğin en yoğun biçimidir. Tanrı’nın yönlendirdiği çizgide emek vermeliyiz, O da dua etmemizi söyler. "Bu nedenle hasadın Rabbi’ne dua edin, hasadına emekçiler göndersin."
Bir emekçinin işinde heyecan verici hiçbir şey yoktur, ama dehanın tasarımlarını mümkün kılan emekçidir; Efendisi’nin tasarımlarını mümkün kılan da emek veren kutsal kişidir. Duada emek verirsin ve O’nun bakış açısından sonuçlar durmadan meydana gelir. Perde kaldırıldığında, senin aracılığınla biçilmiş canları bulmak, sırf buyruklarını İsa Mesih’ten almayı alışkanlık edinmiş olduğun için, ne büyük bir şaşkınlık olacak.