MİSYONERLİK ADANMIŞLIĞININ ANAHTARI
“O’nun adı uğruna yola çıktılar.”
3. Yuhanna 7
Rabbimiz O’na duyulan sevginin kendini nasıl göstereceğini bize söyledi. "Beni seviyor musun?" "Koyunlarımı besle" — kendini başka insanlara yönelik Benim ilgilerimle özdeşleştir, ama Beni, başka insanlara yönelik senin ilgilerinle özdeşleştirme. 1. Korintliler 13:4-8 bu sevginin karakterini ortaya koyar, kendini ifade eden Tanrı’nın sevgisidir. İsa’ya sevgimin sınavı pratiktir, geri kalan her şey duygusal boş laftır.
İsa Mesih’e bağlılık Tanrı sevgisini yüreğime döken Kutsal Ruh’un içimde gerçekleştirdiği doğaüstü Kurtarış işidir, bu sevgi de karşılaştığım herkesle temasımda benim aracılığımla sonuç doğurarak işler. Sağduyuya dayalı her olgu O’nu yalanlayıp sabah sisinden daha fazla gücü olmadığını ilan etse de, O’nun Adı’na bağlı kalırım.
Misyonerlik adanmışlığının anahtarı Rabbimiz’in Kendisi dışında hiçbir şeye ve hiç kimseye[1] bağlı olmamak demektir, dışsal olarak şeylerden kopmuş olmak değil. Rabbimiz olağan şeylerin arasında şaşırtıcı biçimde girip çıktı; O’nun ayrılığı içte Tanrı’ya yönelikti. Dışsal ayrılık çoğu kez dışsal olarak uzak durduğumuz şeylere gizli ve yaşamsal bir bağlılığın göstergesidir.
Bir misyonerin bağlılığı canını tüm yoğunluğuyla Rab İsa Mesih’in doğasına açık tutmaktır. Rabbimiz’in Kendi girişimlerine gönderdiği erkekler ve kadınlar sıradan insan malzemesidir, Kutsal Ruh’un gerçekleştirdiği O’na adanmışlık ise onlara egemendir.