RUHSAL YENİDEN DOĞUŞUN İÇSEL YÖNELİMİ
“Tanrı . . . Oğlu’nu bende açığa çıkarmayı uygun gördüğünde.”
Galatyalılar 1:15, 16
İsa Mesih beni ruhsal olarak yeniden doğuracaksa, karşısındaki sorun nedir? Seçim hakkımın olmadığı bir kalıtıma sahibim; kutsal değilim, olmam da olası görünmüyor; İsa Mesih’in bütün yapabileceği bana kutsal olmam gerektiğini söylemekse, öğretisi umutsuzluk eker. Ama İsa Mesih Yeniden Doğuran ise, yani Kendi kutsallık kalıtımını içime yerleştirebilen Kişi ise, o zaman kutsal olmam gerektiğini söylerken neyi amaçladığını görmeye başlarım. Kurtarış İsa Mesih’in herhangi bir insanın içine Kendisinde bulunan kalıtsal içsel yönelimi yerleştirebilmesi demektir, verdiği bütün ölçütler de bu içsel yönelime dayanır: O’nun öğretisi içine yerleştirdiği yaşam içindir. Benim payıma düşen ahlaki işlem Tanrı’nın İsa Mesih’in Çarmıhı’nda günah hakkında verdiği hükmünü kabul etmemdir.
Yeni Antlaşma’nın ruhsal yeniden doğuş öğretisine göre bir insan ihtiyaç duygusuyla sarsıldığında Tanrı, Kutsal Ruh’u onun ruhuna yerleştirir, kişinin kendi ruhu da Tanrı’nın Oğlu’nun Ruhu tarafından güçlendirilir, "Mesih sizde biçimleninceye dek." Kurtarış’ın ahlaki mucizesi Tanrı’nın içime büsbütün yeni bir yaşam sürmemi sağlayacak yeni bir içsel yönelim yerleştirebilmesidir. İhtiyacın sınırına ulaşıp kendi sınırlılıklarımı bildiğimde, İsa şöyle der — "Ne mutlu sana." Ama oraya varmam gerekir. Tanrı, ahlaki bakımdan sorumlu bir varlık olan benim içime, İsa Mesih’te bulunan içsel yönelimi ona ihtiyacım olduğunu fark etmedikçe yerleştiremez.
Günahın içsel yönelimi tek bir insan aracılığıyla insan soyuna nasıl girdiyse, Kutsal Ruh da başka bir İnsan aracılığıyla insan soyuna öyle girdi; Kurtarış da günah kalıtımından kurtarılabilmem ve İsa Mesih aracılığıyla lekesiz bir kalıtımı, yani, Kutsal Ruh’u alabilmem demektir.