GEBEDSKEUZE EN GEBEDSCONFLICT

Jezus zei niet — droom over uw Vader in het verborgene, maar bid tot uw Vader in het verborgene. Gebed is een inspanning van de wil. Nadat wij onze verborgen plaats zijn binnengegaan en de deur hebben gesloten, is bidden het moeilijkste ding dat wij kunnen doen; wij kunnen ons denken niet in werkorde krijgen, en het eerste ding dat in conflict komt zijn afdwalende gedachten. De grote strijd in het privégebed is het overwinnen van mentaal wol vergaren^[1]. Wij moeten ons denken disciplineren en ons op welbewust gebed concentreren.

Wij moeten een uitgekozen plaats voor gebed hebben en wanneer wij daar komen begint de vliegenplaag — dit moet gedaan worden, en dat. "Sluit uw deur." Een verborgen stilte betekent opzettelijk de deur sluiten voor gevoelens en God gedenken. God is in het verborgene, en Hij ziet ons vanuit de verborgen plaats; Hij ziet ons niet zoals andere mensen ons zien, of zoals wij onszelf zien. Wanneer wij in de verborgen plaats leven wordt het voor ons onmogelijk aan God te twijfelen, wij worden zekerder van Hem dan van iets anders. Uw Vader, zegt Jezus, is in het verborgene en nergens anders. Ga de verborgen plaats binnen, en midden in de gewone kringloop ontdekt u God daar voortdurend. Maak er een gewoonte van alles met God te behandelen. Tenzij u op het eerste wakkere ogenblik van de dag leert de deur wijd naar achteren te werpen en God binnen te laten, zult u de gehele dag op een verkeerd niveau werken; maar zwaai de deur wijd open en bid tot uw Vader in het verborgene, en ieder openbaar ding zal het stempel van Gods tegenwoordigheid dragen.