DE DISCIPLINE VAN DESILLUSIE
“Jezus vertrouwde Zichzelf niet aan hen toe, want Hij wist wat in de mens was.”
Johannes 2:24-25
Desillusie betekent dat er in het leven geen verkeerde beoordelingen meer zijn. Door desillusie van bedrog bevrijd worden kan ons cynisch en onvriendelijk streng maken in ons oordeel over anderen; maar de desillusie die van God komt, brengt ons op de plaats waar wij mannen en vrouwen zien zoals zij werkelijk zijn, en toch is er geen cynisme en hebben wij geen stekende, bittere dingen te zeggen. Veel van de wrede dingen in het leven ontspringen aan het feit dat wij aan illusies lijden. Wij zijn niet trouw aan elkaar als feiten; wij zijn alleen trouw aan onze denkbeelden over elkaar. Alles is ofwel heerlijk en voortreffelijk, ofwel laag en lafhartig, overeenkomstig ons denkbeeld.
De weigering gedesillusioneerd te worden is de oorzaak van veel lijden in het menselijke leven. Zij werkt als volgt: als wij een mens liefhebben en God niet liefhebben, eisen wij van hem iedere volmaaktheid en iedere rechtschapenheid; en wanneer wij die niet krijgen, worden wij wreed en wraakzuchtig. Wij eisen van een mens wat hij of zij niet kan geven. Er is maar één Wezen Dat de laatste pijnlijke afgrond van het menselijke hart kan bevredigen, en dat is de Heer Jezus Christus. Onze Heer is schijnbaar zo streng ten aanzien van iedere menselijke verhouding omdat Hij weet dat iedere verhouding die niet op trouw aan Hemzelf is gegrond, in een ramp zal eindigen. Onze Heer vertrouwde geen mens, en toch was Hij nooit achterdochtig, nooit bitter. Het vertrouwen van Onze Heer in God en in wat Zijn genade voor ieder mens kon doen, was zo volmaakt dat Hij over niemand wanhoopte. Als ons vertrouwen in mensen wordt gesteld, zullen wij uiteindelijk over iedereen wanhopen.