WAT ZIET U IN UW WOLKEN?

In de Bijbel zijn wolken altijd met God verbonden. Wolken zijn dat verdriet, dat lijden of die voorzienigheden binnen of buiten ons persoonlijke leven die Gods heerschappij schijnen tegen te spreken. Juist door die wolken onderwijst de Geest van God ons hoe wij door geloof moeten wandelen. Als er geen wolken waren, zouden wij geen geloof hebben. "De wolken zijn slechts het stof van de voeten van onze Vader." De wolken zijn een teken dat Hij er is. Wat een openbaring is het te weten dat verdriet, verlies en lijden de wolken zijn die met God meekomen! God kan niet zonder wolken naderen; Hij komt niet in helder schijnen.

Het is niet waar te zeggen dat God ons in onze beproevingen iets wil leren; door iedere wolk die Hij brengt, wil Hij ons iets laten afleren. Zijn doel in de wolk is ons geloof te vereenvoudigen totdat onze verhouding tot Hem precies die van een kind is — God en mijn eigen ziel; andere mensen zijn schaduwen. Totdat andere mensen schaduwen worden, zullen wolken en duisternis nu en dan de mijne zijn. Wordt de verhouding tussen mijzelf en God eenvoudiger dan zij ooit is geweest?

Er bestaat een verband tussen de vreemde voorzienigheden van God en wat wij van Hem weten, en wij moeten leren de mysteries van het leven uit te leggen in het licht van onze kennis van God. Tenzij wij het donkerste, zwartste feit recht in het gezicht kunnen kijken zonder Gods karakter te beschadigen, kennen wij Hem nog niet.

"Zij vreesden toen zij de wolk binnengingen ..." Is er in uw wolk iemand "behalve Jezus alleen"? Zo ja, dan zal het donkerder worden; u moet op de plaats komen waar "niemand meer is behalve Jezus alleen".