TOTDAT U GEHEEL DE ZIJNE BENT

Velen van ons zijn in hoofdzaak in orde, maar er zijn enkele terreinen waarop wij slordig zijn. Het is geen kwestie van zonde, maar van de overblijfselen van het vleselijke leven die geneigd zijn om ons slordig te maken. Slordigheid is een belediging voor de Heilige Geest. Er behoort niets slordigs te zijn, noch in de wijze waarop wij eten en drinken, noch in de wijze waarop wij God aanbidden.

Niet alleen moet onze verhouding tot God recht zijn, maar ook de uiterlijke uitdrukking van die verhouding moet recht zijn. Uiteindelijk zal God niets laten ontsnappen; ieder detail staat onder Zijn nauwlettende onderzoek. Op talloze wijzen zal God ons telkens weer naar hetzelfde punt terugbrengen. Hij wordt nooit moe ons naar dat ene punt te brengen totdat wij de les leren, omdat Hij het voltooide product voortbrengt. Het kan een kwestie van impuls zijn en telkens weer heeft God ons met het volhardendste geduld naar dat ene bepaalde punt teruggebracht; of het kan verstandelijk wol vergaren[1] zijn, of onafhankelijke individualiteit. God probeert ons dat ene in te prenten wat niet geheel recht is.

Wij hebben deze Cursus een wonderbare tijd gehad met de openbaring van Gods Verlossing; onze harten zijn volmaakt jegens Hem. Zijn wonderbare werk in ons doet ons weten dat wij in hoofdzaak recht tegenover Hem staan. "Laat nu", zegt de Geest door de heilige Jakobus, "uw uithoudingsvermogen een voltooid product zijn." Let op de slordige stukjes: "O, dat moet het voorlopig maar doen." Wat het ook is, God zal het volhardend aanwijzen totdat wij geheel de Zijne zijn.

[1] Chambers behoudt hier het concrete beeld van het Engelse wool-gathering, een uitdrukking voor verstrooid of doelloos dagdromen. De letterlijke wolmetafoor is in de vertaling herkenbaar gehouden.