DE VREUGDE VAN HET OFFER
“Ik zal mij zeer graag voor u besteden en besteed worden.”
2 Korinthiërs 12:15
Wanneer de Geest van God de liefde van God in onze harten heeft uitgestort, beginnen wij ons doelbewust te vereenzelvigen met de belangen die Jezus Christus in andere mensen heeft; en Jezus Christus heeft belangstelling voor iedere soort mens die er bestaat. Wij hebben in christelijk werk niet het recht ons door onze affiniteiten te laten leiden; dit is een van de grootste toetsen van onze relatie met Jezus Christus. De vreugde van het offer bestaat hierin dat ik mijn leven voor mijn Vriend afleg - het niet wegwerp, maar mijn leven doelbewust voor Hem en Zijn belangen in andere mensen uitspreid, niet voor een zaak. Paulus besteedde zichzelf voor slechts één doel: mensen voor Jezus Christus winnen. Paulus trok mensen voortdurend tot Jezus, nooit tot zichzelf. "Ik ben alle dingen voor alle mensen geworden, opdat ik met alle mogelijke middelen enigen zou redden." Wanneer iemand zegt dat hij alleen met God een heilig leven moet ontwikkelen, is hij zijn medemensen niet langer van nut; hij plaatst zichzelf op een voetstuk, verwijderd van de gewone menigte. Paulus werd een sacramentele persoonlijkheid; waar hij ook ging, Jezus Christus bediende Zich van zijn leven. Velen van ons streven hun eigen doeleinden na, en Jezus Christus kan Zich niet van ons leven bedienen. Als wij aan Jezus overgegeven zijn, hebben wij geen eigen doeleinden te dienen. Paulus zei dat hij wist hoe hij een "deurmat" moest zijn zonder dat kwalijk te nemen, omdat de drijfveer van zijn leven toewijding aan Jezus was. We zijn geneigd om toegewijd te zijn, niet aan Jezus Christus, maar aan de dingen die ons geestelijk vrijmaken. Dat was Paulus' drijfveer niet. "Ik zou wensen zelf van Christus vervloekt te zijn ter wille van mijn broeders" - wild, buitensporig - is dat zo? Wanneer iemand verliefd is, is het geen overdrijving zo te spreken; en Paulus is verliefd op Jezus Christus.