NY AVANA AO AMIN’NY RAHONA
“Apetrako eo amin’ny rahona ny avako, ary ho famantarana ny fanekena eo Amiko sy ny tany izany.”
Genesisy 9:13
Sitrapon’Andriamanitra ny hidiran’ny olombelona amin’ny fifandraisana ara-pitondran-tena Aminy, ary izany no anton’ny fanekeny. Nahoana no tsy vonjen’Andriamanitra aho? Efa novonjeny aho, saingy tsy mbola niditra tamin’ny fifandraisana Aminy. Nahoana no tsy ataon’Andriamanitra izao sy izao? Efa nataony izany, fa izao no fanontaniana — Hiditra amin’ny fifandraisan’ny fanekena ve aho? Efa vita sy tanteraka avokoa ny fitahiana lehiben’Andriamanitra, saingy tsy ahy ireo mandra-pidirako amin’ny fifandraisana Aminy miorina amin’ny fanekeny.
Ny fiandrasana an’Andriamanitra dia tsy finoana tonga nofo, midika izany fa tsy manana finoana Azy aho; miandry Azy hanao zavatra ato anatiko aho mba hahafahako mitoky amin’izany. Tsy hanao izany Andriamanitra, satria tsy izany no fototry ny fifandraisan’Andriamanitra sy ny olona. Tsy maintsy mivoaka avy amin’ny tenany ny olona ao amin’ny fanekeny amin’Andriamanitra tahaka ny ivoahan’Andriamanitra avy amin’ny Tenany ao amin’ny fanekeny amin’ny olona. Momba ny finoana an’Andriamanitra izany — ilay zavatra zara raha hita indrindra; ny fihetseham-pontsika ihany no inoantsika. Tsy mino an’Andriamanitra aho raha tsy omeny zavatra eo an-tanako izay hahafantarako fa manana izany aho, vao manao hoe — "Mino aho izao." Tsy misy finoana eo. "Mijere Ahy, dia hovonjena ianareo."
Rehefa tena nifampiraharaha tamin’Andriamanitra aho teo amin’ny fanekeny ary namela tanteraka ny zavatra rehetra, dia tsy misy fahatsapana fahamendrehana, tsy misy singan’olombelona ao mihitsy, fa fahatsapana feno sy mahery vaika fa nampiraisina tamin’Andriamanitra, ary voaova endrika amin’ny fiadanana sy fifaliana ny zavatra manontolo.