NY TANJONA MANDRAKIZAY
“Ny tenako no nianianako, hoy ny Tompo, satria nanao izany zavatra izany ianao . . . ka amin’ny fitahiana no hitahiako anao. . . .”
Genesisy 22:15-19
Tonga eo amin’ny toerana ifandraisany amin’ny tena toetran’Andriamanitra i Abrahama, ary takany ankehitriny ny Zava-misin’Andriamanitra.
"Andriamanitra mihitsy no tanjoko . . . Na inona na inona vidiny, ry Tompo malala ô, na inona na inona lalana." Ny hoe "Na inona na inona vidiny, na inona na inona lalana" dia midika fa tsy misy na inona na inona nofidin’ny tena eo amin’ny lalana itondran’Andriamanitra antsika ho any amin’ny tanjona.
Tsy azo atao ny mametra-panontaniana rehefa miteny Andriamanitra raha miteny amin’ny toetrany ao anatiko Izy; ny fankatoavana avy hatrany no hany vokatra. Rehefa miteny i Jesosy hoe — "Avia," dia tonga fotsiny aho; rehefa miteny Izy hoe — "Afoizo," dia afoiko; rehefa miteny Izy hoe — "Matokia an’Andriamanitra amin’ity raharaha ity," dia tena matoky aho. Ny fahatanterahan’izany rehetra izany no porofo fa ato anatiko ny toetran’Andriamanitra.
Ny fanambaran’Andriamanitra ny Tenany amiko dia voafaritry ny toetrako, fa tsy ny toetran’Andriamanitra.
"'Noho izaho ambany, dia matetika toa ambany amiko ny lalanao." Amin’ny fampiofanana amin’ny fankatoavana no ahatongavako eo amin’ny toerana nisy an’i Abrahama ka ahitako hoe Iza Andriamanitra. Tsy manana Andriamanitra tena izy mihitsy aho mandra-pihaonako mivantana Aminy ao amin’i Jesosy Kristy, ary amin’izay dia fantatro fa "eran’izao tontolo izao, ry Andriamanitro ô, tsy misy afa-tsy Ianao, tsy misy afa-tsy Ianao." Tsy misy lanjany amintsika ny teny fikasan’Andriamanitra mandra-pahatakarantsika ny toetran’Andriamanitra amin’ny alalan’ny fankatoavana. Mamaky zavatra sasantsasany ao amin’ny Baiboly dimy amby enimpolo sy telonjato isika nefa tsy misy heviny amintsika izany, avy eo tampoka dia hitantsika izay tian’Andriamanitra holazaina, satria amin’ny lafiny iray manokana dia nankatò an’Andriamanitra isika, ary avy hatrany dia aseho amintsika ny toetrany. "Eny avokoa ny teny fikasan’Andriamanitra ao Aminy, ary Amena ao Aminy." Ilay "eny" dia tsy maintsy ateraky ny fankatoavana; rehefa miteny hoe "Amena" amin’ny teny fikasana iray isika amin’ny alalan’ny fankatoavan’ny fiainantsika, dia lasa antsika izany teny fikasana izany.