NY FAHATSAPANA NY ANTSO

Mora amintsika ny manadino ny fikasihan’Andriamanitra mifono zava-miafina, mihoatra ny voajanahary. Raha azonao lazaina hoe taiza no nahazoanao ny antson’Andriamanitra sy ny zavatra rehetra momba izany, dia mampisalasala ahy raha efa nahazo antso mihitsy ianao. Tsy tonga toy izany, fa tena mihoatra lavitra ny voajanahary izy. Ny fahatsapana azy eo amin’ny fiainan’ny olona iray dia mety ho tonga toy ny kotro-baratra tampoka na toy ny fiposahan’ny mazava tsikelikely, kanefa na amin’ny fomba ahoana aza no ahatongavany, dia tonga miaraka amin’ny riaka lalina mihoatra ny voajanahary izy, zavatra tsy hay ambara amin’ny teny, ary miaraka amin’ny famirapiratana hatrany izy. Amin’ny fotoana tsy ampoizina dia mety hipoaka tampoka ny fahatsapana ity antso tsy hay refesina, mihoatra ny voajanahary, sady mahagaga izay efa namikitra ny fiainanao ity — "Izaho no nifidy anao." Tsy misy ifandraisany amin’ny famonjena sy ny fanamasinana ny antson’Andriamanitra. Tsy hoe satria nohamasinina ianao dia nantsoina hitory ny filazantsara; zavatra hafa tsy hita fetra ny antso hitory ny filazantsara. Lazain’i Paoly ho adidy tsy azo ialana napetraka taminy izany.

Raha efa nofafanao tsy ho eo amin’ny fiainanao ilay antson’Andriamanitra lehibe sady mihoatra ny voajanahary, dia diniho indray ny toe-javatra misy anao ka jereo hoe taiza no tsy Andriamanitra no nataonao lohalaharana, fa ny hevitrao momba ny fanompoana, na ny fahaizanao araka ny toetranao. Hoy i Paoly — "Lozako, raha tsy mitory ny filazantsara aho!" Efa tsapany ny antson’Andriamanitra, ary tsy nisy mpifaninana nitaky ny heriny.

Raha misy lehilahy na vehivavy nantsoin’Andriamanitra, dia tsy maninona na sarotra toy inona aza ny toe-javatra, fa amin’ny farany dia samy hitondra ho amin’ny fikasan’Andriamanitra avokoa ny hery rehetra niasa. Raha miombon-kevitra amin’ny fikasan’Andriamanitra ianao dia hampirindrany tsy ny fiainanao tsapanao ihany, fa koa ireo faritra lalina rehetra amin’ny fiainanao izay tsy azonao idirana, ho iray feo.