FAMAIZANA FANITSIANA
“Aza manamavo ny famaizana fanitsian’ny Tompo, ary aza reraka rehefa anariny mafy ianao.”
Hebreo 12:5
Tena mora ny mamono ny Fanahy; manao izany isika amin’ny fanamavoana ny famaizana fanitsian’ny Tompo, amin’ny faharerahana rehefa anariny mafy. Raha fanandramana marivo amin’ny fanamasinana ihany no ananantsika, dia ataontsika fa ny aloka no zava-misy, ary rehefa manomboka manakana ny Fanahin’Andriamanitra, dia hoy isika — ah, tsy maintsy ny devoly izany.
Aza mamono ny Fanahy velively, ary aza manamavo Azy rehefa milaza aminao Izy — "Aza jamba amin’ity lafiny ity intsony; tsy eo amin’izay noheverinao hisy anao ianao. Hatramin’izao dia tsy afaka naneho izany taminao Aho, fa asehoko anao izao." Rehefa manafay anao mba hanitsy toy izany ny Tompo, dia avelao Izy hanao araka ny sitrany. Avelao Izy hampifandray anao amin’Andriamanitra araka ny tokony ho izy.
"Ary aza reraka rehefa anariny mafy ianao." Manjary misorona amin’Andriamanitra isika ka milaza hoe — "Ah, eny ary, tsy afa-manoatra aho; efa nivavaka aho nefa tsy nety ny zavatra, ary hafoiko daholo izao." Eritrereto izay mety hitranga raha niteny toy izao tamin’ny lafim-piainana hafa isika!
Voaomana hamela an’Andriamanitra hamikitra mafy ahy amin’ny heriny sy hanao asa mendrika Azy ato anatiko ve aho? Tsy ny hevitro momba izay tiako hataon’Andriamanitra ho ahy ny fanamasinana; ny fanamasinana dia ny hevitr’Andriamanitra momba izay tiany hatao ho ahy, ary tsy maintsy entiny ao amin’ny toe-tsaina sy toe-panahy izay hanaiky an-tsitrapo ny hamela Azy hanamasina ahy tanteraka na inona na inona vidiny aho.