ILAY FANONTANIANA MAHAVERY HEVITRA

Afaka ovana ho olo-masina ve izany mpanota izany? Afaka ahitsy ve izany fiainana miolakolaka izany? Iray ihany ny valiny: "Ry Tompo ô, Ianao no mahalala, fa izaho tsy mahalala." Aza miditra an-keriny miaraka amin’ny saina mahazatra ara-pivavahana mihitsy ka milaza hoe — "Eny, raha ampiana kely kokoa ny famakiana Baiboly, ny fanoloran-tena ary ny fivavahana, dia hitako ny fomba azo anaovana izany."

Mora lavitra ny manao zavatra noho ny matoky an’Andriamanitra; ataontsika ho tsindrimandry ny tahotra tampoka. Izany no mahatonga ny mpiara-miasa amin’Andriamanitra ho vitsy dia vitsy ary ny mpiasa ho Azy ho maro be. Aleontsika lavitra miasa ho an’Andriamanitra toy izay mino Azy. Azoko antoka tanteraka ve fa hataon’Andriamanitra izay tsy vitako? Mamoy fo amin’ny olona aho arakaraka ny mbola tsy nahatsapako fa nanao zavatra ho ahy Andriamanitra. Mahatalanjona tokoa ve ny zavatra niainako tamin’ny fahatsapana ny herin’Andriamanitra sy ny fahefany ka tsy hahafahako mamoy fo amin’izay olona hitako na iza na iza? Efa nisy asa ara-panahy natao tato anatiko ve? Ny halehiben’ny tahotra tampoka no halehiben’ny tsy fisian’ny zavatra ara-panahy niainan’ny tena manokana.

"Indro, ry oloko, hosokafako ny fasanareo." Rehefa te hampiseho aminao ny toetran’ny maha olona tafasaraka Aminy Andriamanitra, dia tsy maintsy asehony aminao ao amin’ny tenanao izany. Raha efa nomen’ny Fanahin’Andriamanitra fahitana momba izay toetranao tafasaraka amin’ny fahasoavan’Andriamanitra ianao (ary rehefa miasa ny Fanahiny ihany no anaovany izany), dia fantatrao fa tsy misy mpanao heloka bevava na iray aza ratsy araka ny tena zava-misy na dia antsasaky ny fahafantaranao fa mety ho ratsy aza ny tenanao. Efa nosokafan’Andriamanitra ny "fasako" ary "fantatro fa ato anatiko (izany hoe, ato amin’ny nofoko) dia tsy misy zavatra tsara mitoetra." Asehon’ny Fanahin’Andriamanitra tsy tapaka ny toetran’ny maha olona tafasaraka amin’ny fahasoavany.