NY ZOTOM-PON’NY FAHARETANA

Tsy midika ho tsy firaharahiana ny faharetana; ny faharetana dia mitondra ny hevitra momba ny vatolampy iray matanjaka tsy hay refesina izay mahatohitra ny famelezana rehetra. Ny fahitana an’Andriamanitra no loharanon’ny faharetana, satria mampita tsindrimandry ara-pitondrantena izany. Niaritra i Mosesy, tsy noho izy nanana idealy momba ny marina sy ny adidy, fa noho izy nanana fahitana an’Andriamanitra. "Niaritra izy, toy ny mahita Ilay tsy hita." Ny olona mahita an’Andriamanitra dia tsy manolo-tena ho an’ny foto-kevitra na ny raharaha voafaritra manokana iray; manolo-tena ho an’Andriamanitra mihitsy izy. Fantatrao mandrakariva fa avy amin’Andriamanitra ny fahitana noho ny tsindrimandry miaraka aminy; tonga amin’ny fahalalaham-po sy hery manatanjaka ny fiainana ny zavatra rehetra satria Andriamanitra no mampiditra hery ao aminy. Raha omen’Andriamanitra fotoana ara-panahy ianao, tahaka ny tena nomeny ny Zanany, dia fotoam-pakam-panahy tany an’efitra, ka tsy misy teny avy Aminy mihitsy, mahareta, ary eo ny hery haharetana satria mahita an’Andriamanitra ianao.

"Na dia ela aza izany, andraso ihany." Ny porofo fa manana ilay fahitana isika dia ny faninjirantsika tanana hanatratra mihoatra noho izay efa voahazontsika. Zavatra ratsy ny afa-po ara-panahy. "Inona no havaliko ny Tompo?" hoy ny mpanao Salamo. "Horaisiko ny kapoaky ny famonjena." Mora amintsika ny mitady fahafaham-po ao amin’ny tenantsika — "Azoko ilay zavatra izao; voamasina tanteraka aho izao; afaka miaritra aho izao." Eo no ho eo dia efa eo amin’ny lalana mankany amin’ny faharavana isika. Tsy maintsy mihoatra noho izay efa voahazontsika ny faninjirantsika tanana. "Tsy toy ny efa nahazo sahady aho, na efa tanteraka sahady." Raha izay efa niainantsika ihany no ananantsika, dia tsy manana na inona na inona isika; raha manana ny tsindrimandry avy amin’ny fahitana an’Andriamanitra isika, dia manana mihoatra noho izay azontsika iainana. Mitandrema amin’ny loza ateraky ny fialana sasatra ara-panahy.