ILAY FITADIAVANA TSY MISY FANAMAIVANANA
“Fahano ny ondriko.”
Jaona 21:17
Izany no fitiavana eo am-pamoronana. Tsy noforonina ny fitiavan’Andriamanitra, fa toetran’Andriamanitra izany. Rehefa mandray ny Fanahy Masina isika dia ampiraisiny amin’Andriamanitra ka miseho ato anatintsika ny fitiavany. Rehefa ampiraisin’ny Fanahy Masina mitoetra ao anatiny amin’Andriamanitra ny fanahy, dia tsy izany no fiafarana; ny fiafarana dia ny hahatonga antsika hiray amin’ny Ray tahaka an’i Jesosy. Karazam-piraisana manao ahoana no nananan’i Jesosy Kristy tamin’ny Ray? Firaisana izay nanirahan’ny Ray Azy hidina etỳ mba holanina ho antsika, ary hoy Izy — "Tahaka ny nanirahan’ny Ray Ahy, dia anirahako anareo koa."
Tsapan’i Petera tamin’ny alalan’ny fanambarana avy amin’ny fanontanian’ny Tompo mandratra fa tena tia Azy izy; dia tonga izao teboka izao — "Lanio izany." Aza mijoro ho vavolombelona ny amin’ny halehiben’ny fitiavanao Ahy, aza manambara ilay fanambarana mahatalanjona azonao, fa — "Fahano ny ondriko." Ary manana ondry sasany faran’izay hafahafa i Jesosy, ondry sasany misavoritaka, sady maloto, ondry sasany saro-dalana, sady manoto, ondry sasany nania! Tsy azo atao ny mandreraka ny fitiavan’Andriamanitra, ary tsy azo atao ny mandreraka izany fitiavana ato anatiko izany raha mipoitra avy amin’ilay foibe iray. Tsy miraharaha ny fanavahana ataon’ny maha-izy azy manokana voajanahary ny fitiavan’Andriamanitra. Raha tia ny Tompoko aho dia tsy tokony hotarihin’ny toe-po voajanahary; tsy maintsy mamahana ny ondriny aho. Tsy misy fanamaivanana ary tsy misy fanafahana amin’ity iraka ity. Mitandrema tsy haka tahaka hosoka ny fitiavan’Andriamanitra amin’ny fiasana manaraka ny fangorahana voajanahary ataon’olombelona, satria hiafara amin’ny fanevatevana ny fitiavan’Andriamanitra izany.