FAHITANA SY HAIZINA

Isaky ny manome fahitana ho an’ny olo-masina Andriamanitra, dia mametraka azy, toy ny hoe, ao ambanin’ny aloky ny tanany Izy, ary ny adidin’ilay olo-masina dia ny hangina sy hihaino. Misy haizina avy amin’ny fahazavana tafahoatra, ary amin’izay no fotoana hihainoana. Ny Genesisy 16 dia ohatra amin’ny fihainoana torohevitra tsara rehefa maizina fa tsy ny fiandrasana an’Andriamanitra handefa ny fahazavana. Rehefa manome fahitana Andriamanitra ka manaraka ny haizina, miandrasa. Hataon’Andriamanitra mifanaraka amin’ny fahitana nomeny ianao raha miandry ny fotoany. Aza manandrana manampy an’Andriamanitra hanatanteraka ny teniny. Nandalo fahanginana nandritra ny telo ambin’ny folo taona Abrahama, nefa tao anatin’ireo taona ireo dia rava ny fianteherany rehetra tamin’ny tenany; tsy nisy intsony ny fahafahana hiantehitra amin’ny fomban’ny saina mahazatra. Fotoam-pampiofanana ireo taona nanginana ireo, fa tsy fotoam-pahatezerana. Aza manetsika an-tery fifaliana sy fitokiana, fa miorena amin’Andriamanitra (jereo Isaia 50:10,11).

Manana fitokiana amin’ny nofo ve aho? Sa efa nihoatra ny fitokiana rehetra amin’ny tenako sy amin’ny lehilahy ary vehivavin’Andriamanitra aho; amin’ny boky sy vavaka ary fientanam-po; ary napetraka amin’Andriamanitra mihitsy ve izao ny fitokiako, fa tsy amin’ny fitahiany? "Izaho no Andriamanitra Tsitoha" — El-Shaddai, Andriamanitra Ray-Reny. Ny zavatra tokana ampiofanana antsika rehetra dia ny hahafantatra fa tena izy Andriamanitra. Raha vao manjary tena izy Andriamanitra, dia manjary aloka ny olon-kafa. Tsy misy zavatra ataon’ny olo-masina hafa na lazainy afaka manakorontana velively ilay olona miorina amin’Andriamanitra.