NY FEON’NY TOETRA VOAJANAHARIN’ANDRIAMANITRA
“Reko ny feon’ny Tompo nanao hoe, Iza no hirahiko?”
Isaia 6:8
Rehefa miresaka ny antson’Andriamanitra isika, dia mora manadino ny lafiny lehibe indrindra, izany hoe, ny toetra voajanaharin’Ilay miantso. Eo ny antson’ny ranomasina, ny antson’ny tendrombohitra, ny antson’ireo rindrin-dranomandry lehibe, nefa vitsy ihany no mandre ireo antso ireo. Ny antso dia fanehoana ny toetra voajanahary niaviany, ary tsy afaka mandray ilay antso isika raha tsy ao anatintsika io toetra voajanahary io. Fanehoana ny toetra voajanaharin’Andriamanitra ny antson’Andriamanitra, fa tsy ny toetra voajanaharintsika. Misy kofehy amin’ny antson’Andriamanitra miasa ho antsika araka ny fitondrany izay fantatsika nefa tsy fantatry ny hafa. Izany no fampidirana toy ny kofehy ny feon’Andriamanitra ho antsika amin’ny raharaha voafaritra manokana, ary tsy misy ilana ny fakana hevitra amin’ny olon-kafa momba izany. Tsy maintsy tazonintsika io fifandraisana lalina eo amin’ny fanahintsika sy Andriamanitra io.
Tsy akon’ny toetra voajanahariko ny antson’Andriamanitra; tsy raisina ny firaiketam-poko sy ny toe-po voajanahariko manokana. Raha mbola mandinika ny toe-po voajanahariko manokana sy mieritreritra izay asa mifanaraka amiko aho, dia tsy handre ny antson’Andriamanitra mihitsy. Fa rehefa entina ao amin’ny fifandraisana amin’Andriamanitra aho, dia ao amin’ilay toe-javatra nisy an’i Isaia. Nampirindrain’ilay krizy lehibe nolalovany tamin’Andriamanitra ny fanahin’i Isaia ka nandray ny antson’Andriamanitra tao amin’ny fanahiny talanjona izy. Ny ankamaroantsika tsy manana sofina ho an’ny zavatra hafa afa-tsy ny tenantsika, tsy afaka mandre na inona na inona lazain’Andriamanitra isika. Ny hoe entina ho ao amin’ny faritry ny antson’Andriamanitra dia ny hoe ovana lalina.