KURTARIŞ KARŞILADIĞI İHTİYACI YARATIR
“Doğal insan Tanrı’nın Ruhu’na ait şeyleri kabul etmez: çünkü bunlar ona saçma gelir.”
1. Korintliler 2:14
Tanrı’nın Müjdesi Müjde’ye ihtiyaç duyma bilinci yaratır. Pavlus şöyle der — "Müjdemiz örtülüyse, örtülüdür" — alçaklara mı? Hayır, "mahvolanlara: bu çağın ilahı inanmayanların zihinlerini kör etmiştir." İnsanların çoğu ahlaklarını kendi ellerinde tutabilir, Müjde’ye ihtiyaç duyduklarının bilincinde değildir. İnsan Tanrı Kendisini gösterene dek farkında olmadığı ihtiyacı yaratan Tanrı’dır. İsa şöyle dedi — "Dileyin, size verilecektir," ama insan dilemeden Tanrı veremez. O’nun esirgediği için değildir, Kurtarış temelinde şeyleri böyle düzenlediği içindir. Biz dileyince, Tanrı biz isteyene dek var olmayan şeyi yaratmak üzere süreçleri harekete geçirir. Kurtarış’ın içsel gerçekliği sürekli yaratmasıdır. Kurtarış içimizde Tanrı’nın yaşamını yarattığı gibi, o yaşama ait şeyleri de yaratır. İhtiyacı yaratan şeyden başka hiçbir şey ihtiyacı karşılayamaz. Kurtarış’ın anlamı budur — yaratır ve karşılar.
"Ben, yerden yukarı kaldırıldığımda, bütün insanları Kendime çekeceğim." Kendi deneyimlerimizi vaaz ederiz ve insanların ilgisini çekeriz, ama bu onlarda hiçbir ihtiyaç bilinci uyandırmaz. İsa Mesih bir kez yukarı kaldırıldığında, Tanrı’nın Ruhu O’na duyulan bilinçli bir ihtiyaç yaratacaktır. Müjde’nin duyurulmasının ardında insanların canlarında çalışan Tanrı’nın yaratıcı Kurtarışı vardır. İnsanları kurtaran asla kişisel tanıklık değildir. "Size söylediğim sözler, ruhtur ve yaşamdır."