BULUTTAKİ GÖKKUŞAĞI
“Gökkuşağımı buluta yerleştiriyorum, bu Benimle yeryüzü arasındaki antlaşmanın belirtisi olacak.”
Yaratılış 9:13
İnsanların Kendisi’yle ahlaksal ilişkiye girmesi Tanrı’nın İradesidir, antlaşmalarının amacı da budur. Tanrı beni neden kurtarmıyor? Kurtardı, ama ben O’nunla ilişkiye girmedim. Tanrı neden şunu ya da bunu yapmıyor? Yaptı, asıl mesele şudur — antlaşma ilişkisine adım atacak mıyım? Tanrı’nın bütün büyük bereketleri bitmiş ve tamamlanmıştır, ama O’nun antlaşması temelinde O’nunla ilişkiye girene dek benim olmaz.
Tanrı’yı beklemek beden bulmuş inançsızlıktır, bu O’na imanım olmadığı anlamına gelir; güvenebileceğim bir şey yapsın diye O’nun içimde çalışmasını beklerim. Tanrı bunu yapmaz, çünkü Tanrı-insan ilişkisinin temeli bu değildir. Tanrı insanla antlaşmasında Kendisinin dışına çıktığı gibi insan da Tanrı’yla antlaşmasında kendisinin dışına çıkmalıdır. Mesele Tanrı’ya imandır — en nadir şey; biz yalnızca duygularımıza inanırız. Tanrı elime ona sahip olduğumu bilebileceğim bir şey vermedikçe O’na inanmam, sonra derim — "Şimdi inanıyorum." Orada iman yoktur. "Bana bakın, kurtulun."
Tanrı’nın antlaşmasına dayanarak O’nunla gerçekten kesin bir işlemde bulunup bütünüyle vazgeçtiğim zaman, hiçbir liyakat duygusu kalmaz, işin içinde insana ait hiçbir unsur olmaz, yalnızca Tanrı’yla birliğe getirilmiş olmaya dair eksiksiz ve karşı konulmaz bir duygu bulunur, her şeyin görünümü esenlik ve sevinçle değişir.