KUTSAL RUH’UN TAPINAĞI
“Yalnızca taht bakımından senden üstün olacağım.”
Yaratılış 41:40
O’nun egemenliği altında bedenimi nasıl yönettiğimin hesabını Tanrı’ya vermeliyim. Pavlus "Tanrı’nın lütfunu boşa çıkarmadığını" söyledi — onu etkisiz hâle getirmedi. Tanrı’nın lütfu mutlaktır, İsa’nın sağladığı kurtuluş kusursuzdur, sonsuza dek tamamlanmıştır. Kurtarılıyor değilim, kurtarıldım; kurtuluş Tanrı’nın tahtı kadar sonsuzdur; bana düşen Tanrı’nın içimde işlediğini işleyip dışa çıkarmaktır. "Kendi kurtuluşunuzu işleyip dışa çıkarın," bunu yapmak benim sorumluluğumdur. Bu, Rab İsa’nın yaşamını bu bedende gizemli biçimde değil, gerçekten ve açıkça ortaya koymam gerektiği anlamına gelir. "Bedenimi yumruklar, onu denetim altına alırım." Her kutsal kişi bedenini Tanrı uğruna mutlak denetim altında tutabilir. Tanrı bizi Kutsal Ruh’un bütün tapınağını, yani imgelemimizi ve duygularımızı yönetelim diye yarattı. Bunlardan biz sorumluyuz, ölçüsüz duygulara asla teslim olmamalıyız. Çoğumuz başkalarına karşı kendimize olduğumuzdan çok daha sertiz; kendimizdeki şeylere mazeret bulurken doğal olarak eğilimli olmadığımız şeyleri başkalarında mahkûm ederiz.
"Size yalvarırım," diyor Pavlus, "bedenlerinizi diri birer kurban olarak sunun." Karar verilecek nokta şudur — "Bedenimin O’nun tapınağı olmasını Rabbim ve Efendim’le birlikte kabul ediyor muyum?" Öyleyse, bedenle ilgili yasanın bütünü benim için şu açınlamada özetlenir, yani bedenim Kutsal Ruh’un tapınağıdır.