MÜJDEDE ORTAKLIK
“Mesih’in Müjdesinde birlikte çalışan.”
1. Selanikliler 3:2
Kutsal kılınmadan sonra yaşamdaki amacının ne olduğunu söylemek güçtür, çünkü Tanrı Kutsal Ruh aracılığıyla seni Kendi amacına almıştır; şimdi seni Oğlunu kurtuluşumuz amacıyla kullandığı gibi bütün dünyada Kendi amaçları için kullanıyor. Kendin için büyük şeyler ararsan — Tanrı beni şu ya da bu işe çağırdı; Tanrı’nın seni kullanmasının önüne bir engel koyarsın. Kendi karakterine yönelik kişisel bir ilgin, ya da belirli bir hırsın olduğu sürece, Tanrı’nın amaçlarıyla özdeşleşmeye giremezsin. Oraya ancak kendinle ilgili her düşünceyi sonsuza dek yitirip Tanrı’nın seni bütünüyle dünyaya yönelik amacının içine almasına izin vererek girebilirsin, gidişlerin Rab’den olduğu için, yollarını asla anlayamazsın.
Yaşamdaki amacın Tanrı’ya ait olduğunu, bana ait olmadığını öğrenmeliyim. Tanrı beni Kendi büyük kişisel bakış açısından kullanıyor, benden tek istediği Kendisine güvenmem, asla — Rab, bu yüreğime öyle büyük acı veriyor deme. Böyle konuşmak beni ayak bağı yapar. Tanrı’ya ne istediğimi söylemeyi bıraktığımda, beni engelsizce[1] Kendi istediği iş için alabilir. Beni buruşturabilir ya da yüceltebilir, dilediği her şeyi yapabilir. Benden yalnızca Kendisine ve iyiliğine tereddütsüz iman beslememi ister. Kendine acıma şeytandandır, o yola saparsam Tanrı tarafından dünyadaki amacı için kullanılamam. İçinde yaşadığım "dünya içinde bir dünyam" vardır ve donarak zarar görmekten korktuğum için, Tanrı beni asla onun dışına çıkaramaz.