İMANI AYIRT ETME

Tanrı’nın imanımız karşılığında bizi ödüllendirdiğini düşünürüz, başlangıç aşamalarında böyle olabilir; ama imanla hiçbir şey kazanmayız, iman bizi Tanrı’yla doğru ilişkiye getirir ve Tanrı’ya Kendi fırsatını verir. Kutsal kişiysen Tanrı seni Kendisiyle temasa geçirmek için sık sık deneyiminin alt tahtasını vurup yerinden çıkarmak zorunda kalır. Tanrı bunun bir iman yaşamı olduğunu anlamanı ister, O’nun bereketlerinden duygusal haz alma yaşamı olmadığını. Daha önceki iman yaşamın dar ve yoğundu, içinde iman kadar sağduyu da bulunan, ışık ve tatlılıkla dolu deneyimdeki küçük güneşli noktanın çevresine yerleşmişti; sonra Tanrı imanla yürümeyi öğretmek için bilincinde olduğun bereketlerini geri çekti. Şimdi O’nun için bilinçli haz duyduğun ve heyecan verici tanıklıkta bulunduğun günlerde olduğundan çok daha değerlisin.

İman kendi doğası gereği sınanmalıdır, imanın gerçek sınanması da Tanrı’ya güvenmeyi zor bulmamız değil, Tanrı’nın karakterine ilişkin kendi zihinlerimizdeki kuşkuların giderilmesinin gerekmesidir. İman fiilî işleyişinde hecelere dökülemeyen yalnızlık dönemlerinden geçmek zorundadır. İmanın sınanmasını yaşamın sıradan disipliniyle asla karıştırma, imanın sınanması dediğimiz birçok şey canlı olmanın kaçınılmaz sonucudur. Kutsal Kitap’taki iman Tanrı’yla çelişen her şeye karşı Tanrı’ya imandır — O ne yaparsa yapsın Tanrı’nın karakterine sadık kalacağım. "Beni öldürse bile, yine de O’na güveneceğim" — bu bütün Kutsal Kitap’taki en yüce iman ifadesidir.