VAZGEÇİŞİN "İTİCİ GÜCÜ"
“Rab, gittiğin her yere Senin ardından geleceğim.”
Luka 9:57
Rabbimizin bu adama karşı tutumu sertçe caydırıcıdır çünkü insanın içinde ne olduğunu biliyordu. Biz şöyle derdik — "O adamı kazanma fırsatını kaçırdığımızı bir düşün!" Düşün ki çevresinde onu donduran bir poyraz estirip onu "cesareti kırılmış hâlde geri çevirmişiz!" Rabbin adına asla özür dileme. Rab’bin sözleri incinecek ya da gücenecek hiçbir şey kalmayıncaya dek incitir ve gücendirir. İsa Mesih’in sonunda insanı Tanrı’nın hizmetinde mahvedecek hiçbir şeye karşı zerre şefkati yoktur. Rabbimizin yanıtları kaprise değil, insanın içinde ne olduğuna ilişkin bilgiye dayanır. Tanrı’nın Ruhu zihnine Rab’bin seni inciten bir sözünü getirirse, O’nun öldüresiye incitmek istediği bir şey olduğundan emin olabilirsin.
58. ayet. Bu sözler İsa Mesih’e bana hoş geldiği için hizmet etmenin özünü söküp atar. Reddedişin sertliği geriye yalnızca Rabbimi, beni, bir de başarı umudu pek az olan tehlikeli bir girişimi[1] bırakır. "Yüz katı gelsin ya da gitsin, kutup yıldızın Benimle ilişkin olmalıdır, Benimse başımı yaslayacak hiçbir yerim yok."
59. ayet. Bu adam İsa’yı düş kırıklığına uğratmak istemedi, babasını incitmek de istemedi. Akrabalara gösterilen hassas sadakati İsa Mesih’e sadakatin yerine koyduğumuz için İsa son sırada kalır. Sadakatlerin çatışmasında, ne pahasına olursa olsun İsa Mesih’e itaat et.
61. ayet. Şöyle diyen kişi — "Evet, Rab, ama . . ." büyük bir hararetle hazırdır, fakat asla gitmez. Bu adamın bir iki çekincesi vardı. İsa Mesih’in ödünsüz çağrısı vedalaşmalara hiç pay bırakmaz, çünkü vedalaşma, çoğu kez kullanıldığı biçimiyle, pagandır, Hristiyanca değildir. Tanrı’nın çağrısı bir kez geldiğinde, gitmeye başla ve gitmeyi asla bırakma.