DOYUM SULARININ SAÇILMASI
“Yine de ondan içmek istemedi, onu Rab’bin önünde döktü.”
2. Samuel 23:16
Son zamanlarda senin için Beytlehem kuyusundan su gibi olan neydi — sevgi, dostluk, ruhsal bereket? Sonra canını tehlikeye atarak, onu kendini doyurmak için alırsın. Bunu yaparsan, onu Rab’bin önünde dökemezsin. Kendini doyurmayı özlediğin şeyi Tanrı’ya asla kutsal kılamazsın. Tanrı’dan gelen bir bereketle kendini doyurursan, o seni yozlaştıracaktır; onu kurban etmeli, dökmeli, sağduyunun saçma bir israf dediği şeyi onunla yapmalısın.
Doğal sevgiyi ya da ruhsal bereketi Rab’bin önünde nasıl dökeceğim? Yalnızca tek bir biçimde — zihnimin kararıyla. Tanrı’yı bilmeyen birinin asla kabul edemeyeceği bazı insan eylemleri vardır, çünkü bunların karşılığını vermek insan gücü içinde değildir. Ama şunu dediğim anda — Bu benim için fazla büyük ve değerlidir, hiçbir insan için amaçlanmış değildir, onu Rab’bin önünde dökmeliyim, o zaman bu şeyler çevrenin her yanına diri su ırmakları hâlinde akar. Bu şeyleri Rab’bin önünde dökünceye dek hem sevdiklerimi hem de kendimi tehlikeye atarlar, çünkü şehvete dönüşürler. İğrenç ve aşağılık olmayan şeylerde de şehvetli olabiliriz. Sevgi Rab’bin önünde dökülerek görünüm değiştireceği noktaya ulaşmalıdır.
Acı ve ekşi biri olduysan bunun nedeni, Tanrı sana bir bereket verdiğinde onu kendin için sımsıkı tutmandır; oysa onu Rab’bin önünde dökmüş olsaydın, yeryüzündeki en tatlı insan olurdun. Bereketleri her zaman kendine alıyor ve Rab’bin önünde hiçbir şeyi dökmeyi hiç öğrenmiyorsan, başka insanların ufku senin aracılığınla genişlemez.